Гризењето не мора значи агресија.
Соновите за гризење на партнерот...
ШЕСТ МЕСЕЦИ ПОДОЦНА...
...може да откријат желба за воспоставување интимност.
Да, но јас ѝ ги гризев прстите многу силно.
Знаете, речиси ѝ ги откорнував.
Не, не. Не, не.
Како толкувач на сонови, Марина вели дека гризењето не е буквално.
- Нели? - Токму така. Да.
Гризењето на нејзината рака, скриената потреба,
не е за да ја повредите, туку да поттикнете доверба.
Мислам, Елена не се плаши во сонот, нели?
- Преплашена е. - Добро. И тоа е нормално.
Подготвен сте да ја поистоветите љубовта со болка,
а соништата се безбеден простор за да го надминете тоа.
Да. Да.
- Да, веројатно. - Добро, добро.
Домашна задача за денес, фокусирајте се на поправање на она што ја ранува Елена.
Ако сакате, ставете ја нејзината рака в уста, но не гризете.
Само размислете што значи тоа да се биде ранлив со неа и да ја штитите.
А потоа ќе видиме
дали ова ќе иницира повратни информации во Вашите соништа. Добро?
- Да, тоа е многу добро. - Одлично. Тоа е добро.
Без гризење. Без гризење. Без гризење.
Без гризење!
- Браво! Без гризење. - Без гризење.
Мил мој.
Прекрасно, прекрасно, прекрасно.
Што е?
Веројатно, Кербалските Висови.
- Се приближуваат. - О, не, не.
Не мислам на бунтовниците.
Туку на тебе. Што е?
Тоа...
- Тоа што тој ми го кажа. - Кој?
Кеплингер? О, Боже, не, заеби сѐ.
- Не, ајде. Тој е мртов. Го нема. - Пак го направив тоа, Елена.
Што направи пак? Што?
- Повредив некого за да ме сакаш. - Херберт.
Тој беше првокласно шило
што ќе кажеше сѐ што ќе му текне за да те заведе.
Слушај, што велиш на ова?
Ти биди ти, а јас ќе бидам јас. Да?
Двајца мали лудаци, како лонче и капаче.
Боже, ова е прекрасно.
Всушност.
Време е да го избереме божиќниот крап, младичу.
Леле. Види ги сите. Памет да ти штукне.
Татко ми ми дозволуваше јас да го изберам божиќниот крап.
Ме биваше за тоа.
Ми дозволуваше да користам чекан да го зашеметам. Херберт.
Извини.
Оној.
Оскар, можеби годинава ќе ја прекинеме традицијата
- и ќе го затвориме прозорецот, да? - Но, како ќе влезе бебето Исус?
Не грижи се, мило. Некако ќе си го најде патот.
- Наш беше. - Да. Да, сигурна сум дека е.
Агнес? Музика, да?
Еве. Дојди, седни. Ете така, ајде.
Да, ќе имаме малку поинаков Божиќ оваа година.
Да, главно ќе останеме внатре
затоа што, знаеш, надвор е бучно и малку опасно.
Само ќе... Да, ќе останеме внатре, а Херберт ќе нѐ чува, да?
Семејна фотографија. Да. Семејна фотографија.
Ете. Ете така.
Насмевка.
Среќни, среќни. Среќни, среќни.
ОДДАЛЕЧЕНОСТ НА БУНТОВНИЦИТЕ ОД ПАЛАТАТА: 23 КМ.
ЕВРОПА
РЕЖИМ
- Слушна за Антон? - Кој Антон?
Главниот готвач, малиот згрчен лупач на кромитчиња.
- Синоќа исчезна од сопствениот кревет. - Е па, премногу зборуваше, нели?
Без една шолја. Бергер и жена му пребегнаа во Хелсинки.
Срање.
Како излегол? Мислев дека аеродромот е затворен.
Нели е министер за транспорт? Беше.
Што е она?
Мое е.
Не можам да одам дома.
Кербалските Висови.
Уште една ноќ, а потоа ќе мора да го средиш ова, во ред?
- Ова не е јурта. - Да.
Добро, слушајте сите.
Знам дека сме уморни и знам дека сме исплашени,
но оставете ги вашите проблеми дома, во ред?
Ако веќе немате дом, оставете го во чадот, јасно?
Боже.
Мислам, што, по ѓаволите, чекаме?
Да почне “Севилскиот бербер“, како во '92 година.
Се шегував. Нема да има државен удар, во ред?
Само, главата долу.
Ајде, продолжете!
Види, Виктор, мора да разговараме за нашите опции.
Бунтовниците би можеле да ни дојдат на врата секој момент.
Затоа, да разговараме.
Верувам во доблеста на лојалноста, г-не Сингер,
- затоа, нема што да разговараме. - Разбуди се, Виктор! Разбуди се!
Вратата од пирамидата се затвора
и ќе бидеме заробени овде со улавава фараонка.
Имам најголема верба во мојата канцеларка
- и одбивам да ме туркаат во завера. - Престани!
Само мирисај си го фосфорот, будала.
Среќен Божик, господине.
Капларе, пред да дојде канцеларката, треба итно да разговараме со Вас
- за сериозноста на нашиот проблем. - Ако имаш проблем, зборувај со неа.
Капларе, се обидов. Ве молам. Вие сте разумен човек.
Треба да зборувате со неа за да ја види реалноста.
Гледам нови лица.
- Откако оние предавници нѐ напуштија. - Да, госпоѓо.
Ана Гребец, министер за домување, која го замени предавникот Моец,
и Лео Хубер, поранешен министер за државни служби и спорт,
кој ја презеде улогата на министер за одбрана, заменувајќи го предавникот Морос.
И, ако смеам да кажам,
оваа година Вашите божикни украси се волшебни, госпоѓо.
Да слушнеме што ќе каже нашиот нов министер за одбрана.
Среќен Божик, госпоѓо.
Како што знаете, војската на отпорот од Вестгејт
успеа да заземе неколку надворешни области на главниот град.
Нашиот план да го разбиеме отпорот само го удвои нивниот број и нивниот гнев.
Бројот на цивилни жртви се приближува до 13.000.
Продолжуваат целните прекини на струја, како и генералниот штрајк на пазарџиите.
Наскоро се очекува засилување на војската од планините,
но се чини дека востаниците се доближуваат до областа на палатата.
И покрај Вашите најдобри напори, популарноста на бунтовниците расте,
а ние сме на прагот на граѓанска војна.
Госпоѓо, со оглед на тоа дека многу наши елити веќе пребегнаа во Кина и Брунеи,
Службата за безбедност препорачува да Ве преместиме
- како можна опција... - Не.
- ...додека не стивнат борбите. - Не. Не. Не.
Не, невозможно. Не, ќе останам. Токму тука, во палатата.
- Нема да го напуштам мојот народ. - Госпоѓо, бунтовниците од Вестгејт...
Агитаторите од Вестгејт се хранат со лаги од тираните на НАТО.
Само се збунети. Не знаат колку лошо може да биде без мене.
Гледаш, ја земаат мојата љубов здраво за готово, ме оттурнуваат,
но потоа ќе ми се вратат, исто како што направи Херберт.
Не, не, не.
Престани.
- Госпоѓо? - Да?
За комуникациите...
Анкетата на Ти-гов покажува дека од Вашата поддршка останала едвај половина.
Да, лажни бројки на ЦИА, но продолжи.
Сепак, за да ги задржите дури и овие лојалисти,
мора да ги потсетите луѓето дека сè уште сте нивната најдобра опција.
Затоа, имајќи го тоа на ум, ова го нарекуваме Божиќната вреќа на Елена.
- Одвратно име. - Не е баш добро, не.
Повеќето се реформи и еднократни бонуси.
Зголемување на пензиите, 6 отсто намалување на школарината,
субвенциониран интернет и програма за даноци
за борба против заканата од глад.
О, те молам. Те молам.
Ова е Централна Европа. Никој не гладува.
Не, нема да го поткупам мојот народ за нивната љубов.
Ова е процес на самочистење за државата.
Само треба да дозволите да се одвива природно.
- Госпоѓо, не можете да игнорирате... - Ќути, да го ебам! Седни.
Седни!
Слушај ваму.
Нема да бегаме и никогаш нема да отстапиме.
Ќе останеме овде и ќе ја заштитуваме. Ќе се бориме за неа.
Затоа што без неа ништо нема смисла!
- Разбра? - Благодарам, Херберт.
Дами. Господа.
Т-59, јави се.
Станува доцна, знаеш.
Треба да ти кажам нешто.
Знам.
Што знаеш?
Носиш италијански кожни чевли во воена зона, ебате.
Американците се?
- Не можам да се гледам со тебе. - Не ми е гајле. Веќе не можам да гледам.
Тоа што таа му го прави на син ти. Не можам.
Ти си единствената што вреди тука, а таа те убива.
Две седишта на турбопропелер за тебе и за Оскар,
кој ќе полета за Франција веднаш по Божиќ.
Ако мислиш дека моите чувства не ти се доволен поттик,
да знаеш дека ќе ми платат по завршената работа.
Го сакаат твоето знаење. Духот од палатата.
Опасно е, знам, но тоа е единствениот начин да ве извлечат и двајцата.
Не ти дозволувам да кажеш не.
Што и да ти значеше местово, сега е готово.
Собери сѐ што ти треба.
Госпоѓо, како што Ви кажав многупати изминатиов месец, информациите се јасни.
Америка верува дека оваа граѓанска војна ќе предизвика едно од две сценарија.
Или ќе се согласите доброволно да ја напуштите власта
во замена за имунитет од судење,
или предавниците во Вашиот режим ќе направат државен удар.
- Не гледаат иднина во Вашето раководство. - Не, не можам да го направам тоа.
- Едноставно, не сум подготвена. - Елена, подготвена си.
Кон ова се стремевме, да?
- Госпоѓо, дали ме слушате? - Да.
Кој е ставот на Кина?
Како што реков претходно, Кина се противи на промена на режимот, филозофски,
но одбива да даде материјална поддршка на нашиот контрабунт.
Не можеме да се потпреме на Кина да нѐ спаси.
- Нема да биде среќен, ти велам. - Нема да ти задава проблеми. Верувај ми.
- Нема да ми дозволиш да попуштам. Вети. - Ветувам.
Госпоѓо, да Ве потсетам, рудниците за кобалт не работат со месеци.
Рафинеријата е во хаос. Отсечени сме од готовинскиот тек.
За три недели изгубивме пет главни градови на провинциите.
Морам да Ве натерам да...
Господине Ласкин, изгледа си заборавил што ти е работа.
Не ме тераш на ништо.
Само ми шепотиш слатки глупости, а потоа исчезнуваш во гардениите.
Се извинувам, госпоѓо, но...
Мојата должност е мојата земја.
Не, твоја должност е да ми служиш на мое задоволство.
Затоа, зошто не си одиш дома, сипи си чаша варено вино,
и радувај му се на Божик, да?
Ајде. Оди еби се.
Тато. Ова е Херберт.
- Херберт, ова е тато. - Господине.
Тато, многу работиме, јас и мојот пријател, еден на друг,
и би сакале да ти кажеме нешто.
Имате многу слабо влијание врз Елена.
Дојде време да се тргнете.
- Некое време. - За навек, Елена.
Да, знам дека е за навек.
Елена треба да се одвои од вас, а не ѝ го дозволувавте тоа.
Време е да се тргнете. Тивко.
Отсега па натаму ќе ја почитувате нејзината автономија. Дали сме јасни?
Веќе нема да имате контрола врз неа.
ОДДАЛЕЧЕНОСТ НА БУНТОВНИЦИТЕ ОД ПАЛАТАТА: 19 КМ.
Ова беше големо, нели?
Но овде е доста пријатно, знаејќи дека не можат да нѐ фатат.
Да?
Да, Агнес?
О, веќе е 6?
Ќе ти ги дадам твоите 20 минути со него.
Ќе се видиме подоцна, душо.
Белки не си ја пипнал.
- Елена. - Елена? Ја нарече рибата Елена?
Па, наскоро ќе плива во павлака.
- Најдобро е да не ти влезе под кожа. - Нема да ја јадат, нели?
Знаеш, ако сакаш риби, можам да ти земам златна рипка.
Што велиш? Сакаш?
Па...
Французите. Сакам да ти кажам за ова.
Французите понекогаш мирисаат на испотен кромид.
И...
Имаат некако мртви очи, се облекуваат како банкарски службеници.
Го обожаваат малиот мртовец кој избегал врескајќи од Русија.
Но...
Прават прекрасен колач.
Сакаш француски колач?
Мислам дека сакаш.
Да, сакаш.
Ништо не направи.
Не знам дали сте свесен за ова, Херберт, но кога сонувате,
- Вие сте секој и сè во сонот. Добро? - Точно.
Да, сте тонеле, но сте биле и Елена.
- Сте биле и водата. - Не, не бев.
Јас бев јас, се давев.
Умирав, а нејзе не ѝ беше гајле.
Секако дека ми беше.
Елена, ти стоеше на брегот. Ме гледаше.
Можев да ти ги видам очите. Немаше ништо во нив.
Херберт. Погледни ги сега.
Елена, кажи ми зошто уште се чувствувам вака.
Што чувствувате, Херберт?
Како да сум нејзино оружје, и дека на крај ќе ме остави.
Херберт, јас сум експерт за сонови.
Мора да ми верувате кога велам дека ова е здрав сон.
Прекрасен сон.
Вашето несвесно Ви кажува дека Елена верува дека можете сам да пливате.
- Да се себереализирате. - Што значи тоа?
Значи преземање одговорност, Херберт,
- и да го достигнете целиот Ваш потенцијал. - Тоа е тоа.
- Нели, Елена? - Да. Видете, тоа... тоа е многу добро.
Тоа е целата поента на ова. Љубов моја, сакам да напредуваш.
ОДДАЛЕЧЕНОСТ НА БУНТОВНИЦИТЕ ОД ПАЛАТАТА: 11,3 КМ.
- Мајко? - Да, мило?
- Кога ќе ја убијат Елена? - Што?
- Мојата риба. - О... Не.
Не грижи се за неа. Имала убав живот за риба.
Почнува, љубов моја.
Добре дојдовте сите на годишната Божикна селска прослава.
Ангелите предвесници пеат за славната божикна гозба.
Затоа, срцата нека ви се полни радост
знаејќи дека божиќен крап утре ќе ве чека на маса.
Нека јадат крап.
Па, сигурен сум дека ќе оди како подмачкано.
Бунтовниците нема да ѝ дозволат да го заборави ова.
Барем поради прекините на струја половина земја нема да види.
Може да зборуваме за нешто друго? Нели ми рече: Дојди долу.
Само една пијачка и ситење. Ми вети.
- Колку се блиску бунтовниците? - Според најновите информации,
на седум километри од палатата се и доаѓаат.
Вести за удобност и радост.
- Драги сонароднички, драги сонародници. - Боже, види го!
- Свис-мис. - Како што знаете,
правам пауза од моите службени должности
за да закрепнам од епизода на гихт овде во Вал д'Анивје.
- Гихт во Вал д'Анивје! Среќен заебант. - Божик е време за семејството.
Баш сакам да се предозира со апчиња за спиење, па да лелека на Алпите.
...но и прошка за грешките на срцето.
Писмата што ги добив од моите сограѓани длабоко ме трогнаа.
Се надевам, ќе можам да се вратам и да ја споделам мојата љубов со вас
што поскоро можам.
Па, ајде да ги отвориме подароците.
Полош си од Оскар.
Тогаш, ајде.
“Почитуван господине, дозволете ми да ја изразам мојата тага за Вашето заминување.
Многу ни недостигате“. О, ќе се вратам.
- “Најдобри желби за брзо закрепнување“. - Се прашувам што е тоа. Леле!
“Со почит, Џон.“ Ти благодарам, Џон.
Ти ли...? Ти...?
Да. Ти се допаѓа?
Јас... Да, да. Да.
Да. Да. Тоа... Па...
Тоа е одличен пример за она што се нарекува наива, нели?
Значи, ти се допаѓа?
Кога се опишува уметност, “ми се допаѓа“ и “не ми се допаѓа“ не се корисни термини.
Го ценам тоа. Да.
- Среќен Божик. - Да.
Па, каде да ја обесиме?
- Тука? - Љубов моја,
можеби твоите чувства за мене
едноставно се премногу скапоцени за да се изложат.
- Да, тука е подобро. - Но јас...
Но, ја обожавам.
- Да? - Да.
Еве.
Време е за твојот подарок.
Леле, ама е тешко.
Оскар. Оскар. Оскар.
Меѓу најдобрите во светот, очигледно. Германски.
Ми покажаа неколку, но овој ме викна. Најмногу ти прилега.
Тоа е уметност, знаеш? Но, функционален е.
- Па, не е баш лесно да се купува. - Благодарам. Јас...
Го ценам тоа.
Па, јас лично го обожавам.
Само малку.
Оскар! Оскар!
Врати се внатре!
Што правиш? Што правиш со рибата?
- Ќе ја убијат. - О, дојди.
Боже.
Страшно е, знам. Знам.
Знаеш, ти се роди во ужасно време и многу ми е жал поради тоа.
Утре одиме во Франција. Ќе си одиме одовде, важи?
Утре ќе одиш во Франција.
А, Елена?
Фрли ја внатре.
Дедо Мраз, душо Остави крзно под елката
За мене
Бев ужасно добра девојка
Дедо Мраз, душо Затоа побрзај вечерва низ оџакот
Баш така
Дедо Мраз, душо, и кабриолет од '54, светлосин...
- Кога го гледам ова, ме загрижува. - Што те загрижува?
Заблуда, несвесност.
Да се нема допир со стварноста во вакво време.
Мајка ми, покој на нејзината налудничава душа, имаше баш такви епизоди.
Ете го, рече.
- Го рече. - Не реков ништо.
- О, да, рече. - Што? Што реков, Виктор?
Епизоди. Го рече неискажливото. Психијатриски. Медицински.
Сè што реков е “епизоди“. Да не читаш мисли?
Сакам јахта И навистина, тоа не е многу...
- Но, ќе кажам... - О, еве го доаѓа.
- Сѐ додека седиме ко исцедени лимони... - Исцеди си лимон од газот.
Продолжи.
Па, не велам да го направиме ова,
но секогаш постои опција да ѝ кажеме на канцеларката
дека мора да се повлече.
И да ја натераме на тоа.
Само велам, тоа е само една од опциите.
А што велиш, кога ова ќе се случи?
- Не реков дека ќе се случи. - Да, рече.
Но, ако навистина би се случило,
тогаш би морал да кажам: неверојатно блиску до сега.
- Срање. - Точно.
Зашто целата поента да се каже тоа...
- Што не го кажавме. - Така.
Дали, кога би ја натерале да се повлече, тоа би спречило натамошно крвопролевање?
- И штета на приватниот сектор. - Со тоа ќе се забрза економската обнова.
Сега и двајцата го велите тоа.
Што вели уставот за синџирот на команда?
За медицински непредвидени случаи?
Ти го напиша, ебате!
Значи, велиме дека е непредвиден медицински случај?
Не, не го велиме тоа. Само се прашуваме.
Па, во случај на акутна психијатриска епизода,
а, тоа се чини дека е описот на нашите околности...
Моќта се префрла...
на... па...
нас.
Побрзај низ оџакот вечерва
- А како си ти? - Ники, немој со тој тон, те молам.
- Тој тажен, театрален глас. - Не сум театрален.
- Само те прашувам... - Си. Си. Манипулативно е.
Знаеш дека го правиш тоа. Те молам, зборувај нормално.
- Извини. - И доста се извинуваш.
Тоа ти го велам. Не дозволувај да бидеш повреден. Те молам.
Добро.
Ќе се обидам да не дозволам да бидам повреден.
Вака не ми недостигаш.
Чувствувам како да сум виновна за тоа што си го направи себеси,
а не сум.
Знаеш, тоа беше твој избор, не мој. Не треба да бидам казнета за тоа, нели?
Не, во право си. Секако. Се разбира, љубов моја.
- Ти требам, знаеш. - Не.
Нема да го признаеш тоа, но вистина е.
Не ти треба рамноправен или некој силен,
ти требам јас, под тебе, среќно.
- Тоа е природниот редослед на нештата. - Не.
Не, не мислам така, Ники.
Тогаш, зошто се јави?
За да се уверам дека не се обидуваш пак да си го окончаш животот.
Вети дека нема. Не смееш, важи?
Вети ми. Кажи. Вети.
- Ветувам. - Вети.
- Да. Ветувам. - Добро.
Среќен Божиќ.
Наскоро пак ќе зборуваме. Да.
Добро. Чао, чао.
Што е?
Ајде, ме вознемируваш.
- Зошто ми даде пиштол? - Престани. Обичен подарок е.
- Не значи ништо. - Заколни ми се.
Што? Да се заколнам?
Те молам, Херберт. Го надминавме сето ова.
Ми треба твоето ветување.
Заколни ми се дека никогаш повеќе нема да ме напуштиш.
Заколни ми се.
Ти се колнам.
Ветувам.
Никогаш не би те оставила.
Никогаш.
Прво пукаме во волот. Премногу е опасен.
Би ја префрлиле извршната власт на преодно тело со нас
и би избрале членови од опозицијата и...
Би нашле привремен канцелар, марионета. Со денови би го рендале.
И ќе тврдиме дека со години сме биле активен отпор во рамките на режимот
и ќе ја ресетираме масата.
Не, не знам. Не знам.
Ова е нашиот момент да влеземе во историјата. -Но таа може да се извлече.
- Мачката со девет животи. - Да. Кој живот го живее сега, Виктор?
Покажи малку почит, ебате, за една одлична жена!
- Не велам дека не е одлична. - Да, се разбира дека е одлична!
- Сите се согласуваме дека е одлична. - Одлична е.
Одлична е. Да.
Како нов министер за домување,
- се гордеам што работам со лидер... - Види ја лиглава.
...кој ги разбира потребите на луѓето и е толку грижлив за сите луѓе од...
Ништо не работи во ова коначиште, ебате!
Боже! “Севилскиот бербер“!
Боже! Навистина се случува!
Државен канал 1.
Државен канал 2. Државен канал 3.
Ебате! Бунтовниците од Вестгејт ги зазеле сите канали.
Да. Нема сигнал.
Слушај, љубов моја, во ред е. Ова го прават за да ми привлечат внимание.
Не е на арно, Елена.
Оди внатре. Оди внатре.
- Не пукајте, господине! - Покажи ги рацете!
- Не пукајте! - Клекни на колена!
- Не пукајте, господине! - На земја!
- Покажи ми ги рацете! - Дојдов...
- Покажи ми ги рацете! - Дојдов да ја заштитам!
- Идентификувај се. - Наредник Хартл, господине.
Воспоставивме периметар со три прстени околу палатата и теренот.
Според вашите инструкции за вонредни ситуации, господине.
Стани.
Што е со комуникациите?
Бунтовниците ги пресекоа сите телефонски линии.
- Ни требаат чувари на секоја врата. - Да, господине.
- Ласкин, министрите. Каде се? - Ќе дознам.
Оди.
Вие двајца, останете.
Херберт, слушај, не би ме пипнале. Само треба да ја видат мојата...
Слушај. Слушај ме!
Те мразат и сакаат да те убијат. Да?
- Оди, оди! - Наваму!
Оди!
Оди! Наваму!
Владата на Вернам, која го изгуби својот легитимитет,
е разрешена од функцијата.
Со ова војската на отпорот од Вестгејт се прогласува
за привремена влада на оваа земја.
Ебани ѓубриња од Вестгејт.
Наредните денови канцеларката ќе биде изведена пред лицето на правдата...
Со што се спротивставуваат? Со зелки?
Вашите министри, госпоѓо канцелар.
Ги најдов во диското. Таму биле цела ноќ.
Госпоѓо канцелар, нелојалноста што ја покажаа овие демони поддржани од Западот
е незамислива.
- Каде е г-дин Ласкин? - Не сме се слушнале со г-дин Ласкин.
Веруваме дека можеби пребегнал.
Госпоѓо, треба да избегаме во летната палата.
Извинете. Бунтовниците ја зазедоа летната палата, госпоѓо.
Само треба директно да разговарам со нив. Да им се обратам од балконот.
- Само треба да видат дека сум тука. - Не, Елена. Надвор е премногу опасно.
Но, не се плашам, љубов моја.
Ако го обезбедиме балконот и го емитуваме говорот,
може да ги смени работите.
Бандитите кои ги зазедоа радиодифузерите не сакаат да комуницираат.
- Можеби треба да се убијам. - Елена.
Изгледа тоа го сакаат, да умрам, па...
Зошто едноставно да не умрам?
Всушност, не.
- О, не, не. - Никој не го сака тоа.
- Не. Никогаш, госпоѓо. Никогаш. - Не, не. Се разбира, не.
Па, што предлагаш, љубов моја?
Некои од вас може и натаму ќе го забележуваат присуството
на про-Вернамски сентимент во вашата заедница.
Не верувајте им на овие поединци или пружете им отпор,
зашто тие се мрачните остатоци на еден неуспешен режим.
Вечерва ќе ја објавам мојата оставка како канцелар.
Откако ќе дадам оставка, мојот наследник веднаш ќе положи заклетва.
А има само еден разумен избор.
Наследникот на Најденчето.
Така.
Не, не. Не, нели. Секако.
Па, добро се котира.
Војник од Вестгејт, реформатор, нова крв.
- Сигурна си дека ова го сакаш? - Да. Сигурна сум.
И како би...? Како ние...?
- Би ја затвориле дебатата. - Токму така.
А сослушувањето, го следиме брзо за просто мнозинство преку парламентот.
- Да. - Морам да кажам, ова е прекрасно.
Долго време имам најголема почит за идниот канцелар Зубак
и би ми било чест да му се приклучам на Вашиот тим.
- А ти? - Љубов моја, ова е тоа.
Ова сега ќе биде твоја земја, гледаш?
Сите твои соништа, твои реформи, за работните луѓе.
Можеш да ги оствариш. Гледаш?
- О, да. Ова мора да се случи вечерва. - Да.
Ќе го направиш тоа? Ќе го направиш тоа за мене.
- Да? - Да, ќе го направам тоа. Секако, да.
Добро. Господа, Сингер. Време за говор.
Елена ќе го каже своето проштално обраќање во живо преку социјалните мрежи.
И веднаш по обраќањето на канцеларката во заминување,
ќе дојде поворка и ќе Ве земе од палатата до парламентот.
Кога ќе стигнете во парламентот, ќе одржите говор
заколнувајќи се на верност на нашиот устав
и ќе го објавите формирањето на Вашата влада.
Сонародници и сонароднички, среќен Божик.
Имам привилегија да ви се обратам на овој свет Бадник со важна вест.
Херберт. Херберт.
- Не се секирај. - Да, добро.
Ова е сето она кон кое се стремевме. Не го чувствуваш тоа?
- Да, мислам. - Да.
Преродба. Како во твојот сон. Се сеќаваш?
Се случува. Сè... Сето тоа се случува.
А јас ќе бидам тука, ќе те чувам.
Подготвени сме, госпоѓо.
- Пет, четири... - Чекај чекај.
- Подготвена? - Да.
Четири, три...
ВО ЖИВО
Сонародници и сонароднички.
Среќен Божик.
Имам привилегија да ви се обратам на овој свет Бадник со важна вест.
Но, прво, малку историја.
Откако го презедов најголемиот товар на служење на народот,
значително пораснавме како земја.
Писменоста сега изнесува 97%.
Нашиот БДП по глава на жител тројно се зголеми.
И, се разбира, повторно се обединивме со нашите браќа во Коридорот Фабан.
Но, ова не е целосната слика.
Видете, направив грешки.
Не секогаш ги исполнував сопствените стандарди.
Но, денес, би сакала да го поправам тоа.
Бидејќи, стапувајќи во сила веднаш и...
и покрај добивките како што се женско учество во работната сила,
кој е зголемен за 37%...
денес јас...
Би сакала да најавам промена.
Многу важна промена, која ќе се случи...
наскоро.
Многу брзо.
Видете, денес...
Врати се! Врати се! Врати се!
Јас ќе...
- Се пробија во палатата! - Што?
На приземје се. Мора да ја извлечеме.
- Не. Што? Не, не. Не, не. - Дојди. Стани.
- Покриј ја! - Што?
- Остани зад мене. - Покриена? Што? Чекај...
Остани зад мене.
- Оди! - Безбедно. Кат 9, дали е безбедно?
- Оди! - Десетти кат, дали е безбедно?
Нагоре.
Што се случува? Што се случува?
- Ебате! Срање! - Не!
- Ебате! - Тато, те молам.
О, тато. Те молам, тато. Заштити ме. Татичко.
Прва дивизија, ова е команда.
- Срање! - Што се случува?
Во ред е.
- Што се случува? - Оди, оди.
- Херберт... - Остани зад мене. Зад мене.
Главата долу.
- Не можам да гледам. - Побрзај. Продолжи!
Оди, оди, оди!
Не, не, не.
- Да одиме! - Ја имаме канцеларката!
Таа не е канцеларка, крапу еден! Таа е обична ебана жена!
- Пуштете ја да влезе! Сите! - Затвори ја вратата!
- Боже! - Сите надвор!
Збогум, моја ебана лудачо!
Не гледај.
Не пукај! Капларот е. Повлечи се.
Оди!
- Оди долу. Долу, долу. - Оди, оди.
- Го заборавивме Оскар. - Не, не, не можеме!
- Не можеме. Не можеме. - Ебате! Срање!
Побрзај.
Превод: Sandra Avrosievska