CZTERY MIESIĄCE PÓŹNIEJ...
Zagraniczne media donoszą o przestojach w rafineriach kobaltu,
które budują nasi nowi chińscy partnerzy.
Bartos Corporation komentuje: "Zweryfikujcie swoje źródła,
ponieważ prace idą zgodnie z planem".
Minęła pierwsza. Wysłuchajmy pani kanclerz.
Dzień dobry.
Błogosławię wam w tym okresie wielkich wyzwań i wielkich możliwości.
Wbrew temu, co głoszą zagraniczne media,
przyłączenie Fabanu było wszechstronnym sukcesem.
Nie ma zamieszek ani partyzantów.
Jest odnowienie naszej miłości.
Amerykańska bestia i państwa zależne wciąż próbują nas stłamsić.
Ich małostkowe sankcje zawiodą,
bo naszej miłości nie da się sankcjonować.
Wyłączcie to!
Wyłączcie!
Robotnicy są szczęśliwi.
Co tobie? Śpij.
Wyłączcie to.
Regulamin przewiduje transmisje radiowe przez cały dzień.
- Wyłączcie to! - Zamknij się.
Kto ośmieli się obrażać mnie albo ojczyznę,
poczuje moją furię i nie uzyska przebaczenia.
"Minęła pierwsza.
Wysłuchajmy pani kanclerz".
Minęła pierwsza. Wysłuchajmy orędzia pani kanclerz.
Rozpowszechniane jest podłe kłamstwo, jakoby umowa handlowa z Chinami
szkodziła naszemu przemysłowi cukrowniczemu.
Rynek został podobno zalany tanim chińskim cukrem,
z którym nie mogą konkurować rodzimi producenci.
Nie wierzcie kłamstwom.
Branża cukrownicza jest silna, a jej pracownicy szczęśliwi.
Tak zwane "demonstracje" to tani amerykański performance.
Nie dajcie się zwieść ociężałej mentalności.
Niech waszym celem będzie szlachetny umysł.
Kto odpowiada za kłopoty przedsiębiorców i niepokoje w Westgate?
Powiem wam: Keplinger. Nikczemny lewak.
Spiskuje ze światową elitą, by zniszczyć wszystko, co zbudowaliśmy.
Dla naszych przeciwników mam proste przesłanie.
Śnisz, że się ruchamy.
A ja nie.
Śnisz, że się ruchamy. A ja nie.
Zamknij się!
Śpij!
Minął tydzień, pojebie.
Śnisz, że się ruchamy. A ja nie.
Minęła pierwsza. Wysłuchajmy pani kanclerz.
REŻIM
Kurwa...
Gorąco!
Ja pierdolę.
Zimno!
Ja pierdolę.
W coś ty się, kurwa, ubrał?
Spal to, jeśli w tej temperaturze ogień w ogóle zapłonie.
Było trochę lepiej?
Jakbym spędziła noc w dupie wielbłąda.
Nie czujesz?
Czuję. U mnie też jest okropnie.
Za gorąco!
Biedactwo... Rozmówię się z personelem.
Ja, gdy nie mogę zasnąć, wyobrażam sobie,
że lekarz wyjmuje mi mózg z czaszki.
Myśli, cierpienie i pragnienia znikają.
Zasypiam kamieniem.
Nie będę sobie wyobrażać własnej lobotomii.
- Taka drobna sugestia. - Powietrze śmierdzi łajnem.
- Dzień dobry, skarbie. - Dzieńdoberek!
Possijmy miętówkę.
Zuch!
Jak w piecu.
A tu nawet gorzej!
Podobno mały śpi w łóżku kanclerz. Niepokojące.
Są pilniejsze sprawy, choćby demolka ekonomiczna.
Też się zamartwiam.
Studia syna w Princeton, mieszkanko w Miami...
Wszystko poszło się jebać. Żyję jak cygański pies.
Kibicowałeś fabańskiej przygodzie.
"Sankcje? Śmiało!", piałeś z zachwytu.
Popieram politykę kanclerz, tylko...
Tylko co? Wolisz wakacje bez szariatu?
Płaszcze! Zobaczy was.
Numerek, pamiętasz?
34.
34...
Do dzieła.
Kawior.
Uśmiech.
Już.
Z podpisem: "Miłość na bekonie"?
- "Nie zagłodzicie nas sankcjami". - Niezłe.
Lepsze.
Ukończono już 20 z 26 centrów poezji.
- Cudownie, choć mój portfel roni łzy. - Dlaczego akurat 26?
Tyle samo, co rycin w "Pieśniach niewinności" Blake'a.
Poważnie? Przy czterech tysiącach stopni?
- Siła przyzwyczajenia. - Chętnie.
Czas na śniadanko.
Przeproś Agnes.
Ostatnio zachowuje się jak despota.
Jeszcze coś.
Jego oddech cuchnie fekaliami. Zauważyłaś?
Niestety nie.
Zróbmy coś z tym.
Agnes?
Jak się toto miewa?
Dziś jeszcze nie pytałam.
Ale sypia?
Tak.
Stara się.
Świetnie.
Nadal dycha.
To dobrze.
Załatw więcej pieprzonych klimatyzatorów!
Oczywiście.
Gdyby nawet w Westgate protestowali - a nie protestują -
czy robotnicy mają na co narzekać?
Chiny są naszym przyjacielem.
Jak się spało, rzeźniku?
Pomyślcie o chińskich inwestycjach w naszą przyszłość.
Infrastruktura. Drogi. Nowiusieńkie rafinerie kobaltu.
Już wkrótce nakłady zaczną się zwracać.
Kto twierdzi inaczej, jest narzędziem amerykańskiego wywiadu
albo zwolennikiem Keplingera,
który marzy o moim upadku.
DIALEKTYKA DEMOKRACJI RADYKALNEJ
CHOLERNE RADIO, CO? ED
Nasza miłość jest zbyt silna.
Nikt nas nie rozdzieli.
- Nie powiem jej o koniu. - Musi wiedzieć.
To twoje kompetencje.
Jestem ministrem komunikacji, nie pierdolonym masztalerzem.
- Lodówa! - Za szalik zamordowałbym swoją rodzinę.
Poderżnął im gardła.
O...
Coś nowego.
Dzień dobry. Najpierw chcę coś powiedzieć.
Nie potrzebuję waszych zafrasowanych min. Nie umiecie w normalność.
Dajecie mi do zrozumienia, że ja nie jestem normalna,
co psuje atmosferę.
Pojawia się powiew frajerstwa.
Przestaję wam ufać i życzę wam śmierci.
Bądźcie lepsi w normalność. Zaczynajmy.
Zagraniczni przeciwnicy robią wszystko,
żeby nas ukarać za Korytarz Fabański.
Zamrażają aktywa, zakazują wjazdu, namawiają do zdrady.
- "Świętoszkowate sankcje". - A aktualności w tle aktualności?
Słyszałam, że po sfinalizowaniu umowy z Chinami rynki się ustabilizują.
Mieliśmy zarabiać, a nie obrywać po kieszeni.
Umowa z Chinami nie przynosi na razie spodziewanych korzyści.
Przez tanie produkty z importu rodzimi cukrownicy...
Walić buraki.
A rafinerie kobaltu?
Chiny miały je zmodernizować i ożywić gospodarkę.
Kiedy zaczną przynosić zysk?
Wkrótce. Oby.
Chińscy wykonawcy napotkali przeszkody techniczne.
Też mi niespodzianka... Nie mogę czekać w nieskończoność.
Po zamknięciu trzech kolejnych przetwórni
protesty w Westgate się nasiliły.
Musimy poprawić optykę.
Porozmawiamy o wczorajszym incydencie?
Z udziałem konia.
Jak brzmi kolejne zdanie?
Spłoszył się koń jednego z policjantów
zabezpieczających protest w Westgate.
Z winy demonstrantów.
Stanął dęba i kopnął kobietę.
W okolice brzucha.
- Kobieta była w ciąży. - Doszło do nieplanowanej aborcji.
- W trzecim trymestrze. - Co z kobietą?
Wyzionęła ducha.
Dlaczego o tym rozmawiamy?
Incydent najwyraźniej zjednoczył niezadowolonych,
zwłaszcza w Westgate.
Pierdolone Westgate i jego emocjonalne potrzeby.
- Niemowlęta! - Pełna zgoda.
Niemniej jednak rozsądnie byłoby nawiązać z dialog.
W związku z płodem i w ogóle - może impreza z dziećmi?
Spotkanie dla dzieci w Pałacu.
Ale nie będę koić ich emocjonalnego dygotu.
Kurwa, gorąco! Wam też?
TWOJA SYTUACJA JEST NIE DO ZNIESIENIA. ALE ISTNIEJE ROZWIĄZANIE.
- Co jest? - Rusz się, rzeźniku.
W lewo.
- Dokąd idziemy? - Nie świruj, bo zastrzelę.
- Nigdy by... - Ma cię w dupie.
W lewo.
Cześć.
Jestem Ed.
Keplinger...
- Co tu robisz? - Mieszkam.
Nieprawda.
Ależ prawda.
Mieszkasz na wsi.
Nie wydaje mi się.
Widziałem cię.
Żyjesz na północy, w wielkim domu.
- Wszyscy to wiedzą. - Niestety, to tylko magia kina.
Od czasu do czasu przerzucają mnie z celi do rezydencji
i kręcą dla was bajeczkę.
- Pierdolony łgarz. - Rozumiem, wmawia wam co innego.
Jako kanclerz próbowałeś zrujnować kraj.
Ty i twoi nadziani, lewaccy kumple.
Moja rada dla kolegi z więzienia?
Wszystko, co wiedziałeś na wolności,
jest chmurą.
Niech chmura powędruje dalej.
Pozwolisz?
Kluczyki.
Dziękuję.
Pochodzisz z krainy buraka? Jak moja mama.
Gotowe.
Cudowni ludzie, którzy przebyli długą drogę,
zwłaszcza Vin.
- Oni podrzucili mi książkę? - Chyba jej nie przeczytałeś?
- Nie. - Mam nadzieję.
Cuchnący pierd podstarzałego lewaka.
Dlaczego stoimy? Usiądźmy.
Zapraszam.
Delikatnie!
Co to?
Gdy w celi robi się za ciasno,
Tom i Vin przyprowadzają mnie tu na ucztę o północy.
Papieroski, sznaps, kiełbasa... Nasza mała tajemnica.
Tajemnica.
Nieźle cię urządziła.
W porządku. Nic mi do tego.
W sumie teraz to mi jej żal.
- Zamknij się. - Grzeczniej, rzeźniku.
Zwracasz się do niego po imieniu albo nie siedzisz przy stole.
Wynocha.
- A kiełbasa? - Nie dzisiaj. Żegnam.
Tom, możemy cię przeprosić?
Wybacz.
Tutaj będziesz traktowany z szacunkiem.
Nieważne, co zrobiłeś.
Jesteśmy tacy sami.
W zasadzie jestem znacznie gorszy.
Częstuj się. Smakuje lepiej, niż wygląda.
Dzięki.
Nie połykaj.
Nie połykaj...
WYWIEZIEMY WAS Z KRAJU.
W AMERYCE TWÓJ SYN WYZDROWIEJE.
JESTEM WIERNA OJCZYŹNIE.
NIE KONTAKTUJCIE SIĘ WIĘCEJ.
Zapraszamy.
Ci, którzy będą zadawać pytania, udadzą się na wyznaczone miejsca.
Wśród dzieci nie ma młodocianych trockistów?
Zostały dokładnie zweryfikowane.
Nie chciałbym, żeby nagle wyciągnęły minigaroty.
Może się jednak powstrzymają.
Proszę pamiętać,
że to prawdziwi ludzie, a spotkanie jest transmitowane na żywo.
Myślicie, że zesram się na podium?
Mądrze byłoby zacząć od minuty ciszy.
- O koniu nie wspomnę. - Słowo "koń" paść nie musi,
ale w rzeczywistości rozchodzi się o konia.
- Skończ już, kurwa, z tym "koniem"! - Dziewczęta i chłopcy,
powitajmy kanclerz Elenę Vernham!
Przepraszam za ten upał.
Dzień dobry.
Dzień dobry, pani kanclerz.
Urocze!
Chciałabym zacząć...
Od pytań. Kto pierwszy?
Tak?
Mama mówi... Przepraszam.
Nie szkodzi. Odetchnij.
Że przez zerwane łańcuchy dostaw będziemy racjonować żywność.
Nie straszmy się
"racjonowaniem" i "łańcuchami dostaw".
Gospodarka jest w doskonałej kondycji. Oraz rolnictwo.
Bądźcie oszczędni. Ja też zacisnęłam pasa.
Mniej masła i wina. Po prostu weźcie ze mnie przykład.
Łasuchować nikt wam nie zabroni. Świetnie. Kto następny?
- Mieszkam z rodzicami w Westgate. - Tym mi tak zaleciało...
Sala zwykle się śmieje.
Uwielbiam fabryczne zapachy. Woń pracy.
A z Westgate łączy mnie szczególna więź.
- Kontynuuj. - Rodzice martwią się,
że przetwórnia buraków zostanie zamknięta.
Co z nami będzie?
- W związku z Chinami i w ogóle? - "W związku z Chinami i w ogóle"?
Dzieci tak mówią. Nie?
Dziękuję za pytanie.
Kraina buraka sobie poradzi.
Umowa z Chinami jest sukcesem,
a wolność Fabanu warta swojej ceny.
Jedna uwaga: miejcie odrobinę dumy. Zdobyłam dla was Faban.
Nie rozklejajcie się przy pierwszych trudnościach.
Bądźcie ludźmi z kościami. Nie narzekajcie.
Pozwólcie mi pracować i okażcie wdzięczność.
Przepraszam.
Nie strofowałam cię.
Kto następny?
Dobrze się bawicie?
Kolejne pytanie.
Gdy dorosnę,
- chcę zostać lekarzem jak pani. - Pierdolony koń...?
O to tutaj chodzi. O konia.
Absurd. Konie się płoszą i tyle.
Ja kazałam kopnąć ciężarną?
Patataj i kop!
Jasne, moja wina.
Gdybym była ciężarnym wielorybem, nie poszłabym na protest.
Tego chcą Amerykanie: strachu i niepokojów.
Od tego zależy ich budżet obronny.
Idziecie im na rękę.
A Keplinger? Marksistowski szczur,
który znów chce się bogacić waszym kosztem!
Ukrywa się w rezydencji, spiskuje,
sączy pleśń w ściany. Pragnie nas otruć.
Przepraszam.
Zamierzasz być lekarzem?
- Ktoś poda jej chusteczkę? - Widzieliśmy już dość.
Rodzice muszą zainwestować w pomoce naukowe.
- To przez zimne, suche powietrze. - Zimne?!
- Gorące. - Najarałeś się cracku?
Spierdalaj.
Nie gniewam się, ale w sali było bardzo sucho.
Po to masz miernik wilgotności.
Mówiłam ci o oddechu.
Powietrze było za suche, a tobie wali z gęby gównem.
Niebezpieczeństwo zostało szybko zażegnane.
Mimo medycznych zawirowań
obecni byli zachwyceni występem pani kanclerz
i jej żarliwym dementi zagranicznych krytykantów...
- Pani kanclerz! - Nie wstawaj.
Siedź, siedź.
Wybacz, że tyle mnie nie było. Mam masę pracy.
Pamiętam, jak to jest.
- Lapsangu? - Nie przepadam za ciepłymi sikami.
- Jak się czujesz? - Doskonale.
- Bardzo się cieszę. - A ty?
Nadal pielęgnujesz swój look.
Kilkudniowy zarost i wymięta dysydenckość.
Mówię Nicky'emu: "Ciekawe, co u niego".
Ale przypomniałam sobie:
żeby biznes się kręcił, tobie wystarczy lustro.
Jeśli chcesz wiedzieć, ostatnio czuję się stary i samotny.
- Ale śpię bez problemu. - Śnisz, że zostajesz Mandelą?
- Eleno... - Kanclerzu.
Czemu zawdzięczam tę wizytę?
Nie wiesz?
Chcę cię wyruchać.
No tak.
Żartowałam. Zmasakruję ci ryj.
- Skoro to pomoże. - Wyluzuj. Kolejny żart.
Słuchając, jak łajasz Zachód,
dostrzegam w tym prawdziwą ironię losu.
Bawi cię?
Amerykańscy przyjaciele nie lubili mojego antyimperializmu.
Woleli ciebie, niegroźne cycki.
Dawałaś się dymać za każdy kolejny czek.
Pogoniłam ich.
- Czyżby? - Dla dobra ludu pracującego.
- Twój dawny konik. - Lud pracujący... Jak twój goryl.
Podniecają cię takie prymitywy.
Nigdy się nie liczył.
Masz cudowne podejście do półgłówków. Chłoną każde słowo.
I wypluwają.
Rzeźnicy zażerają się twoim pieprzeniem.
Zniewieściały paw, z gejowską książką i lapsangiem,
wygłaszający lewackie kazania...
Lepiej, żebym był jebnięty jak ty?
Pokiereszowani kochają pokiereszowanych.
Nie poradzę, że ja jestem interesująca, a ty nie.
Przekuwasz ich cierpienie w gniew, z którego robisz swoją maczugę.
Genialne!
Ale zaczęli okładać ciebie.
Jesteś przerażona.
Dlatego tu przyszłaś, durna suko.
No tak.
Odpoczywaj, Eddie.
Gdzie moja rodzina?
W Lizbonie...?
Przykro mi z powodu konia.
Twarz i tułów. Resztę zostawcie na później.
Dobrze, kochani.
Występ kanclerz spotkał się z powszechnym uznaniem,
choć podczas spotkania została zapewne zaatakowana przez CIA
termolezją pulsacyjną.
Ta tajna broń wywołuje mgłę mózgową, drażliwość i krwotoki z nosa.
Kanclerz doszła już do siebie. Pozostanie pod obserwacją,
ale według lekarzy nie odniosła trwałego uszczerbku na zdrowiu.
Obywatele mogą przesyłać kanclerz życzenia i wyrazy wsparcia.
Witaj ponownie.
Siadaj.
Wiem, upiorne.
Nie mieliście wyjścia, ślicznoty.
Ucztujmy.
Dzisiaj są sery.
- Była tu. - Tak, tak.
Pytała o mnie?
Nie.
Nieprawda. Przewinąłeś się w rozmowie.
Tak? Co powiedziała?
Spytała, czy widziałem jej rzeźnika.
Przykro mi.
Taka prawda.
- Jestem rzeźnikiem. - Nie jesteś.
- Ależ tak. - Nie.
Skrzywdziłeś ludzi.
Do czego cię zmusiła? Do krzywdzenia kolejnych.
- Zamknij się. - Krzywdziłeś, żeby cię pokochała.
I kochała.
Moja rada?
Złóż broń.
Zapomnij o niej, tak jak ja.
- Spierdalaj. - Dobra.
Książki nie przeczytałeś?
- Nie. - Nawet stroniczki?
- Nawet. - Zuch.
Małżeńska randka to rzecz święta.
Wieczór, gdy skupiamy się na tym, co najważniejsze.
- Na rodzinie. - Na rodzinie.
- "Ser". - "Ser".
Załatwione.
Wypierdalać.
W ciąży nie poszłabym na protest.
Za duże ryzyko.
Mogłabym się przewrócić lub zostać kopnięta przez jebanego konia.
Dziecko chroni się za wszelką cenę.
Nicky?
Tracę ich.
- Rodaków. - Bo trzymasz ich na dystans.
- Nieprawda. - Prawda.
- Co ty tam wiesz? - Nie bądź dziecinna, do chuja pana!
Protesty to nie fikcja.
Przez Chiny zbankrutowało pół Westgate.
Musisz odwiedzić rodaków.
Nie. Wykluczone.
Pojadę z tobą.
Weźmiemy twoje leki.
Będzie tak, jakbyś nie opuściła Pałacu.
- Nie mogę! - Ale musisz.
I możesz.
Wierz mi.
Jak by to wyglądało?
Udamy się na zadupie,
będziesz się ślicznie uśmiechać,
ślicznie mówić i uszczęśliwisz bydlaków.
A później wrócimy do domu.
Tak?
Gorąco!
Erytropoetyna, diazepam, epinefryna.
- Nic ci nie grozi. - Mamy za mało wiatraczków.
Oraz witamina B12. Dziękujemy.
Kanclerz Vernham spotka się dziś
z przedstawicielami branży cukrowniczej w Westgate.
- Czego chcemy? - Pracy!
- Kiedy? - Teraz!
Kanclerz ma nadzieję położyć kres przemocy i zamieszkom
oraz nawiązać owocny dialog z cukrownikami.
Wśród poruszanych tematów
ma się znaleźć strategia ograniczenia chińskiej dominacji w sektorze cukru.
Kanclerz nie może się doczekać spotkania z mieszkańcami Westgate,
których uważa za bijące serce klasy robotniczej.
Wybacz.
Pomyślałem, że u mnie będzie wygodniej.
Przyjąłem pozycję horyzontalną.
Biedaki...
Nie wasza wina, przyjaciele. Nigdy w życiu.
Słyszałeś wiadomości?
Przegrywa.
Spotka się ze Związkiem Cukrowników.
Jest tak zdesperowana, że opuściła swoją bańkę.
A to oznacza...
Dziękuję.
Weź krzesło.
Zbliża się koniec.
Już po niej.
Nadal jesteśmy zakładnikami jej kaprysów i możemy zginąć.
Jeśli przeżyjemy, potrzebny nam będzie plan.
- Nam? - Tak.
Ja byłem kanclerzem,
ty umiesz dotrzeć do prostych ludzi.
I masz wizję.
- Co byśmy zrobili? - Dokumentnie wszystko.
- Rozliczymy się? - Tak.
- Ziemia, fabryki? Reforma rolna? - Wszystko.
- Pogonimy Amerykanów. - Jasne.
- No co? - Pogonimy.
Najpierw postaramy się
o zniesienie sankcji i stabilizację rynku,
ale później ich pogonimy.
- Strasznie dużo słów. - Nie przeczę.
Zajrzyj mi w duszę. Nie muszę kłamać.
A ona?
- To znaczy? - Co będzie z nią?
Dziwne, że jeszcze cię interesuje.
Odbędzie się uczciwy proces.
Ludzie zobaczą, kim jest i co zrobiła.
Ja czułem ich ból, nie ona.
Dostanie, na co zasłużyła.
I w końcu zniknie.
DO AGNES I OSKARA. TU AMERYKANIE.
MOŻEMY CI POMÓC. POROZMAWIAJMY.
SŁUCHAM.
Co to za smród?
Jak z cewki moczowej wieprza. Jesteśmy w Westgate.
- Olejek zapachowy? - Koniecznie.
Dziękuję, najdroższy.
Klimatyzacja działa gorzej niż w Pałacu.
- Odkręcona, kurwa, na ful. - Serio?
Diagnozowałeś już perimenopauzę.
Owszem.
Świetna ze mnie partia.
Minęła pierwsza.
Chcę posłuchać.
- Zrobisz głośniej? - Głośniej!
Przyjaciele, umiłowani.
Stęskniłam się za wami.
Co stało się z naszą miłością?
Zeszła na manowce. Nikczemne umysły zaczęły się odpychać.
Nikczemne i porywcze.
A jednak pragniemy się zjednoczyć jak niemowlę z matką,
skóra do skóry.
Błagam, nie odtrącajcie mnie.
Wpuśćcie do swoich serc.
Wydają się szczęśliwi.
On też.
Bo wszyscy wiedzą, że do niego przyjechałam.
Staraj się oddychać jak najrzadziej.
Silas Ganz, przewodniczący Związku Cukrowników.
Jesteśmy zaszczyceni.
Cudownie znaleźć się wśród mieszkańców Westgate.
Czołem!
Cieszę się, że was widzę.
Buraki najpierw się myje, po czym robi z nich krajankę.
Zaraz wszystko pani pokażę. To zapach ekstraktu z buraków.
Coś jak psia kupa.
To, co nie pachnie psią kupą, nam wydaje się obrzydliwe.
300 tysięcy hektarów buraka,
z których produkujemy ponad cztery miliony ton cukru.
Zazwyczaj.
Jeśli nie powstrzymamy Chin, do świąt zakład zostanie zamknięty.
Skoro chiński cukier jest o połowę tańszy, to ludzie będą go kupować.
- Naturalnie. - Nie jesteśmy głupi.
Nie wiem, co zrobię, jeżeli zamkną fabrykę.
Zatrudnisz cię w Guangzhou.
Mogłabym?
Najpierw chciałabym coś powiedzieć. Wyrazy najgłębszego współczucia
z powodu biedaczki i jej dziecka, którzy zginęli na proteście.
Uczcijmy ich pamięć minutą ciszy.
Udam się na objazd po kraju, by wysłuchać obywateli
i powstrzymać rozlew krwi.
Ograniczymy też ilość chińskiego cukru w sklepach.
Wprowadzimy reformy chroniące prawa cukrowników.
Westgate się odrodzi.
Mamy dla pani prezent.
Zabawny upominek.
Burak do ogrodowego pałacu.
Dziękujemy za dzisiejszą rozmowę.
Wiedzieliśmy, że trafią do pani nasze argumenty.
Zabierz ten pierdolony, cuchnący psią kupą krzak!
Przyślijcie pana Laskina.
- Tak? - My będziemy mówili.
Udawaj, że dzwoni rodzina. Tutaj i tak cię nie podsłuchają.
Reżim kanclerz Vernham zostanie obalony. Nie jutro, ale wkrótce.
Pałac to dla was pułapka.
Musicie uciekać.
- Potraficie nam pomóc? - I mamy ludzi na miejscu.
Słucham.
W zamian potrzebujemy informacji o najbliższych współpracownikach.
Rozkład dnia, co jedzą, z kim rozmawiają, co robią wieczorami.
Ale o tym później.
Najważniejsza jest wasza ewakuacja.
- Nie znam pana. - Słucham?
Nie znam cię.
Jestem wierna swojej kanclerz, demonie. Nie dzwoń więcej.
Co stało się z naszą miłością? Zeszła na manowce.
Nikczemne umysły.
Porywcze.
Nie odtrącajcie mnie, umiłowani.
Panie Laskin?
Odkryłam dowody na istnienie spisku.
Proszę wysłać siły specjalne do siedziby Związku Cukrowników.
Wpuśćcie mnie do serc.
Chciałaby pani,
żebyśmy znaleźli dowody na istnienie spisku?
- To pańskie słowa. - Nie mówi pani,
żebyśmy podrzucili tam broń i pieniądze?
Pan to powiedział.
Chcę poczuć, jak ty czujesz mnie.
Protesty rozleją się poza Westgate.
Niech pan chroni kraj tak,
jak tylko pan potrafi.
Proszę...
Chciałabym, żeby to się już stało.
Ponieważ śnię,
że się ruchamy.
Kurwa mać!
Herbert?
Nie mogę spać.
- Potrzebujesz...? - Nie.
Nie chcę spać.
Nie?
Odkąd cię poznałem,
gdy zasypiam na minutę, pięć czy godzinę,
to nic nie ma.
Pustka.
Żadnych snów.
OK.
Czyli?
Jakbym był martwy.
Rozumiem.
Tak?
To jej robota.
Pozbawia mózg tlenu, informacji,
rzeczywistości społecznej.
Taka już jest.
Co ty pierdolisz?
Dobrze.
Nie możesz doczekać się zmian. Jak my wszyscy.
Spójrz na mnie.
Nie kocham cię.
- Nie musisz. - Muszę.
I kochałbym.
Ale nie kocham.
Zawsze to samo...
- Teraz cię widzę. - Nie chcecie tego, co dla was dobre.
Widzę.
- Nie pomogę ci, bo odrzucasz pomoc. - Ty i twoja pierdolona książka...
Gdybyś ją przeczytał, czegoś byś się nauczył.
Ale wy uczyć się nie chcecie. Nie uratujecie się,
bo wolicie swoje pierdolone emocje. Swoje sny.
Ja pragnę jej.
Rzeźnik.
Zdychaj.
Zwróciłeś na siebie uwagę.
Idziemy.
Dzięki informacjom zdobytym przez organy ścigania
funkcjonariusze Służby Bezpieczeństwa odkryli spisek
w Związku Hodowców Buraków.
Podczas wczorajszego nalotu w biurze przewodniczącego, Silasa Ganza,
znaleziono pokaźne ilości broni oraz amerykańskiej waluty.
Kanclerz oświadczyła: "Demonstranci z Westgate
od miesięcy knują z amerykańskim wywiadem,
by obalić mój rząd".
Precz z Vernham!
Radykałowie z Westgate chcą pomścić Ganza.
Wojsko ostrzega, że walka z uzbrojonymi buntownikami
nie będzie łatwa ani krótka.
- Będzie coraz gorzej. - Oby.
Pacyfikowanie pokojowych protestów zrobiłoby ze mnie potwora.
Teraz wyjdę na wybawicielkę.
Agnes?
- Potrzebne nam nowe regulacje. - Oczywiście.
Żadnej zachodniej elektroniki. Sama chińszczyzna.
Mieszkańcy Pałacu nie wychodzą na zewnątrz.
- Zwieramy szeregi. - A jeśli coś się stanie Oskarowi?
Właśnie się stało. Słuchaj!
Grozi nam wojna domowa. Oskar nie odstępuje mnie na krok.
Zabezpieczam rodzinę przed zamachem.
Wszystko się ułoży. Nie wierzysz?
Chcę się z tobą ruchać.
Nie przerywaj.
- Lenny? - Niech pan nie patrzy.
Tędy.
Zostawmy ich.
Lenny?
Co zrobicie, by bronić naszego stylu życia?
By dowieść swojej miłości?
Jak powiedziała kanclerz, tylko miłość może nas ocalić.
Bez miłości jesteśmy zgubieni.
Tak!
Tekst polski: Agnieszka Rostkowska