ЧЕТИРИ МЕСЕЦИ ПОДОЦНА
А што се однесува до вестите од странство, наводниот застој во изградбата
на локациите за рафинерија на кобалт кои нашите нови партнери од Кина ги градат,
подобро проверете ги вашите извори, велат претставници на корпорацијата Бартос,
кои тврдат дека работата на рафинериите непречено напредува
и никој не треба да се сомнева во посветеноста на Кина на нашата иднина.
Точно е 13.00 часот. Да ѝ се придружиме на нашата канцеларка.
Добар ден.
Ве благословувам сите во ова време на големи предизвици и одлични можности.
И покрај дискредитираните извештаи на странските медиуми,
обединувањето со Фабан беше целосен успех.
Нема немири.
Нема герилци.
Има само обновување на нашата љубов.
А сепак, американскиот ѕвер и неговите држави-клиенти се обидуваат да нѐ задават.
Но, ситните санкции секогаш ќе пропаѓаат,
зашто нашата љубов не може да се санкционира.
Исклучи го!
Нашите непријатели знаат дека напредуваме. -Исклучи го!
Нашата економија е силна. Нашите работници се среќни.
Нашите непријатели знаат. -Те молам!
Затоа лажат велејќи дека тапкаме во место. -Што ти е?
Но, ние не тапкаме во место. -Зошто не спиеш?
Те молам, исклучи го! -Не можеме, касапу.
А тоа ја боли Америка. -Радиото останува вклучено цел ден. Таков е прописот.
Исклучи го! -Аман, замолчи!
Но, никому не се поклонувам.
Секој што ќе се осмели да ме навреди мене или мојата земја ќе го осети мојот бес
и никогаш нема да му биде простено.
Точно е 13.00 часот.
Да ѝ се придружиме на нашата канцеларка.
Точно е 13.00 часот.
Време е да го чуеме дневното обраќање на канцеларката Вернам.
Се шири злобна лага дека нашиот договор за слободна трговија со Кина
ѝ штети на нашата локална индустрија за шеќер.
Дека продавниците се преплавени со евтин кинески шеќер,
што им отежнува на нашите домашни производители да бидат конкурентни.
Злобна лага. Злобна лага.
Не верувајте им на лагите.
Индустријата за шеќерна репка е силна.
Нашите производители на шеќер во Вестгејт се среќни.
Ѓубре од Вестгејт.
Сите таканаречени демонстрации во земјата на шеќерната репка
не се ништо друго туку евтин американски перформанс.
Не дозволувајте им на мрзливите умови да ве измамат.
Мора да се трудите да имате красен ум.
А кој е навистина виновен за тешкотиите на нашите локални бизниси
и за извештаите за немирите во Вестгејт?
Ќе ви кажам кој: Кеплингер.
Подлиот левичар.
Сè уште работи со глобалната елита за да го уништи она што го изградивме.
За оние кои ни се противат, имам едноставна порака.
Сонуваш да ме ебеш.
Јас не сонувам да те ебам.
Сонуваш да ме ебеш. Јас не сонувам да те ебам.
Ќути! Ќути! -Сонуваш да ме ебеш.
Јас не сонувам да те ебам.
Спиј! Ајде, спиј!
Помина една недела, ебан лудак!
Сонуваш да ме ебеш. Јас не сонувам да те ебам.
Точно е 13.00 часот. Да ѝ се придружиме на нашата канцеларка.
РЕЖИМ
Ебате.
Жешко, жешко. Ама е жешко, ебате.
Ладно! Ладно! Ама е ладно, ебате!
Што носиш, ебате? Слечи го!
Изгори го! Ако пожарот сè уште постои на оваа температура.
Беше подобро ноќеска?
Како да лежиш буден во шупак на камила.
Не осеќаш? -Не, секако дека осеќам.
Речиси е исто толку лошо колку во мојот дел на светот.
Жешко. Премногу е жешко. -Кутрата Лени.
Пак ќе зборам построго со послугата, да?
Да. -Знаеш, кога имам проблеми со спиењето,
замислувам како доктор ми го отвора черепот
и ми го вади мозокот и сите мисли што ме држат буден,
моите болки, моите желби, сите ги снемува, и веднаш заспивам.
Мислам дека нема да си ја замислувам сопствената лоботомија, фала.
Да, се разбира. Само предложив.
Боже, денес воздухот му мириса на измет.
О, добро утро, мило. -Добро утро, душо.
Ајде да земеме ментол бонбонче, важи?
Браво. -Малку... Да.
Печка! Како во печка е!
Боже, овде е полошо, Ники.
Слушам дека момчето сега спие во креветот на канцеларката.
Малку загрижува.
Мислам дека можеби имаме поитни прашања, Виктор,
како целата економија која ни истекува во канализација.
И јас сум исто загрижен како тебе.
Приемниот на син ми во Принстон, мојата сметка на ај-фонот,
викендичката во Мајами. Сè е расчеречено.
Живеам како циганско куче.
Сепак, се сеќавам дека се радуваше на нашата авантура со Коридорот Фабан.
“Санкции, ајде да ве видам“, мислам дека скандираше.
Не, не. Уште ја поддржувам политиката на госпоѓата.
Го знаеш тоа. Само... -"Само...?" Само што?
Сакаш да се одмориш некаде од шеријатскиот закон?
Слечете ги палтата! Ќе ве види.
Бројка! Бројката, мило. Памтиш?
Триесет и четири. -Триесет и четири.
Добро. Ајде.
Чекај. Кавијар, кавијар. Чекај. -Да.
Птичка! Готово.
Можеби со натпис: “Љубовта е лесна“, нели?
“Ситните санкции нема да нѐ изгладнат“.
Да. И тоа е добро. Всушност, подобро.
Со задоволство можам да кажам дека 20 од 26 поетски центри се завршени.
Ми ги исцедија парите, но веста е огромна.
Зошто, добога, 26?
Колку бројот оригинални отпечатоци на “Песните за невиноста“ од Блејк.
Сериозно? Овде има 4.000 ебани степени.
Извинете, госпоѓо. Навика. -Јас сакам малку, те молам.
Време е да појадуваш.
Извини ѝ се на Агнес.
Дали знаеш... Извини, во последно време е таков тиранин.
И ова, Агнес. -Да, госпоѓо?
Здивот му мириса на фекалии. Дали забележа?
Не сум забележала, госпоѓо.
Е па, да поработиме на тоа заедно. И, Агнес?
Како е?
Сè уште не сум прашала денес, госпоѓо.
Но, дали спие? -Спие?
Малку. Да, госпоѓо, да. Мислам дека се обидува.
Добро. Значи, сè уште клоца.
Добро.
И, Агнес, дај појачај ја климата! -Секако, госпоѓо.
Дури и да беа вистински протестите што се случуваа во Вестгејт,
а не се,
за што би се жалеле нашите работници на шеќерна репка?
Кина е наш пријател.
Спиеше добро, касапу?
Само помислете на сите начини на кои Кина инвестира во нашата иднина.
Инфраструктура. Патишта.
Нашите нови рафинерии за кобалт.
Сите овие партнерства наскоро ќе се исплатат.
Секој што ќе ви каже поинаку е или алатка на американското разузнавање
или заблуден поддржувач на Кеплингер кој сонува за мојот пад.
Е па, нема да има пад.
ТОА ПРОКЛЕТО РАДИО, А? ЕД
Нашата љубов е премногу силна.
Никој нема да застане меѓу нас.
Не ѝ кажувам за коњот. -Мораме да ѝ кажеме за коњот.
Тогаш, ти кажи ѝ за коњот. Твоја надлежност е.
Јас сум министер за комуникации, а не Господар на камшиците и уздите.
Срање, ама е ладно.
Би го убил семејството за шал.
Еден шал. Би им го пресекол гркланот.
Опа.
Ова е нешто ново.
Добро утро. Пред да почнеме, може ли само да кажам нешто?
Не ми требаат вашите тивки, загрижени лица.
Треба да бидете подобри во тоа да бидете нормални.
Кога не сте нормални, се чувствувам како да ми кажувате
дека јас не сум нормална, што остава лош вкус во собава.
Вкус на губитник и не ми се допаѓа.
А тоа ме тера да немам доверба во сите вас и да сакам да сте мртви.
Значи, само...
бидете подобри во тоа да бидете нормални. Добро, да почнеме.
Госпоѓо, странските антагонисти продолжуваат да прават сѐ што можат,
без вооружена интервенција, да нѐ казнат за Коридорот Фабан.
Замрзнување имоти, забрана за патување, поттикнување пребегнувања.
Морализаторски санкции, би рекол.
Да, но кои се новостите под овие новости?
Ми рекоа дека пазарите ќе се изедначат со постигнатиот договор со Кина.
Кинеската слободна трговија требаше да ни донесе пари, а не да нè исцеди.
Госпоѓо, слободната трговија со Кина сè уште не е она на кое се надевавме.
Како што знаете од протестите во Вестгејт,
евтиниот увоз им наштети на нашите индустрии...
Не ми е гајле за срањето со шеќерната репка.
Само кажете ми за рафинериите за кобалт.
Кина требаше да ги модернизира нашите рафинерии и да ни ја поттикне економијата.
Па, кога ќе ни платат? Кога ќе почнат да заработуваат?
О, многу наскоро, госпоѓо. Се надеваме.
Сепак, кинеските изведувачи наидоа на проблеми со технологијата.
Какво изненадување.
Е па, не можам вечно да чекам. -Во меѓувреме, госпоѓо,
бидејќи уште три фабрики за шеќерна репка се затворија,
протестите во Вестгејт стануваат грди.
Треба да разговараме за подобрување на видливоста.
Госпоѓо, може да разговараме за инцидентот што се случи вчера?
О, имаше ситуација со коњ.
Нестрплива сум за следната реченица.
Еден од полицајците кои набљудуваа протест на работниците во Вестгејт...
Па, неговиот коњ се исплашил.
Всушност, толпата беше виновна, госпоѓо. -Коњот се опирал и клоцнал една жена.
Во пределот на стомакот.
Жената била бремена.
Еден вид непланиран абортус. -Поодмината бременост.
Добро. А жената? -За жал, таа подлегнала.
Извини, зошто слушам за ова?
Па, госпоѓо, гледаме дека ова стана донекаде масовен крик
особено меѓу незадоволните од Вестгејт.
Ебани вестгејтери и нивните ебани емоционални потреби.
Како ебани бебиња се! -Да, се согласувам, госпоѓо.
Сепак, мислам дека можеби е мудро
да се има еден вид мал јавен дијалог со луѓето од Вестгејт.
И можеби, поради зачетокот на сето ова, нешто со деца?
Добро. Прашања и одговори со децата од Вестгејт, овде во палатата.
Но само за информирање.
Нема да им изигравам дадилка за нивните хаотични чувства.
Боже, ама е жешко!
На кој друг му е жешко?
ВАШАТА СОСТОЈБА Е НЕИЗДРЖЛИВА. НО ИМА ИЗЛЕЗ ЗА ВАС.
Еј! -Срање.
Што е ова? -Одиме, касапу.
Лево.
Каде ме водите? -Само ако пробаш нешто,
ќе ти свирнеме куршум во чело. -Таа никогаш не би...
Ја заболе за тебе. -Оди!
Лево.
Здраво, Херберт.
Јас сум Ед.
Кеплингер.
Што правиш овде? -Живеам овде.
Не, не. -Сосема сум сигурен дека е така.
Не, не, ти си на село...
Ти си на село. -Така?
Оф, добро, се чини дека не сум.
Не, не, не. Те видов.
Живееш во срам, горе на север, во голема куќа.
Сите знаеме. Сите те видоа.
А, тоа. Да, тоа е мала филмска магија.
Повремено ќе ме извлечат од ќелијата, многу учтиво,
да снимам мала фикција за сите вас.
Лажеш, ебате! -Да.
Гледам дека си збунет по сѐ она што ви го кажала на сите.
Не, се обиде да нѐ уништиш кога беше канцелар.
Твоите зделки со богатите левичарски ортаци.
Мал совет, Херберт, како затвореник на затвореник,
сѐ што си мислел дека знаеш таму горе, додека цицаше слободен воздух,
е облак.
Само дозволи да помине.
Еве, може...?
Том, клучевите.
Благодарам. Слушам дека си од земјата на репката, да?
Мајка ми беше од Вестгејт.
Ете така.
Не обѕирај се на Том и Вин. Тие се многу, многу фини луѓе
кои поминаа многу долг пат, особено Вин.
Значи, тие ми ја дадоа твојата книга?
Книгата. Боже, не си ја прочитал, нели?
Не. -Така и си мислев.
Смрдливите ветрови на остарен левичар.
Зошто уште стоиме? Ајде да седнеме.
Повели.
Полека, Вин!
Што е ова?
Во мојата ќелија знае да стане тесно,
па Том и Вин ме носат овде, во тунелите, на чудна полноќна гозба.
По некоја цигара, ракија, парче колбас.
Наша мала тајна, знаеш.
Мала тајна.
Таа ти дава третман, нели?
Мислам, во ред е. Немам намера да се пресметувам со никого.
Стигнав до точката каде што, искрено, само...
Веројатно ја жалам. -Не, замолчи, ебате.
Пази што збориш, касапу.
Ќе му се обраќаш по име, или нема да седиш на маса со мене. Разбра?
А сега, излези.
Но, уште не го изедов колбасот. -И нема, не вечерва. Оди.
Том, пријателе, момент, те молам.
Се извинувам.
Овде долу ќе те третираат со почит.
Да? Не ми е гајле што си направил.
Јас и ти сега сме исти.
Не сум подобар од тебе. Всушност, во многу аспекти сум каде-каде полош. Еве.
Не е толку лошо како што изгледа.
Фала.
Не голтај.
Не голтај. Немој.
ПОСТОИ ИЗЛЕЗ И ЗА ДВАЈЦАТА.
АМЕРИКА ЌЕ ГО НАПРАВИ ВАШИОТ СИН ЗДРАВ.
ЛОЈАЛНА СУМ Ѝ НА МОЈАТА ДРЖАВА.
ВЕ МОЛАМ, НЕ КОНТАКТИРАЈ МЕ ПОВЕЌЕ.
Наваму, ве молам, деца од Вестгејт.
Оние со прашања за канцеларката нека седнат на означените места.
Наваму, ве молам.
Темелно ги проверивме децава? Нема по некој претпубертетски Троцки?
Сите деца се проверени, те уверувам. -Добро.
Мразам да мора да ги разбркам екстра-маливе гароти.
Да, се надевам дека нема да дојде до тоа.
Госпоѓо, Ве молам, запомнете дека ова се вистински луѓе од Вестгејт,
а побаравте телевизија во живо. -Зошто сите ми го велат тоа?
Мислиш дека ќе ја посерам работата?
Но, мислам дека можеби е мудро да се оддаде почит со минута молчење.
Не го спомнувам коњот. -Не мора да го кажете зборот “коњ“.
Мислам дека повеќето луѓе ќе разберат. На крајот, се работи за коњот.
Престани да кажуваш “коњ“!
Значи, без понатамошно одложување, момчиња и девојчиња,
канцеларката Елена Вернам!
Леле, ама е топло овде. Се извинувам.
Па, добро утро на сите.
Добро утро, госпоѓо канцелар.
Баш симпатично. А сега,
би сакала да започнам со едно...
Прашања. Кој е прв?
Да?
Јас... Мајка ми... Мојата...
Извинете. -Не, во ред е, мило. Само диши.
Мајка ми вели дека може ќе треба да ја рационализираме храна
поради нарушениот синџир на снабдување.
Дали тоа е нешто што...? -Не, не, не.
Да не се плашиме со овие зборови,
“рационализирање“ и “синџир на снабдување“.
Не, ние сме добра, силна економија.
Силно земјоделство. Само бидете штедливи. И јас го стегам ременот.
Знаете, помалку путер, помалку вино. Добро е да земам помалку.
Само следете го мојот пример и скратете. И пак ќе ги имате омилените слатки.
Да? Добро. Кој е на ред? Да?
Живеам со моите родители во Вестгејт. -Да, мислев дека намирисав нешто.
О, штета. Ова обично пали.
Не, го сакам фабричкиот мирис. Мириса на работа.
И отсекогаш сум имала посебна врска со вас од Вестгејт.
Продолжи, мило.
Моите родители се загрижени дека фабриката за шеќерна репка ќе се затвори.
Дали ќе бидеме добро? Со оглед на сето тоа со Кина.
-“Сето тоа со Кина“? -Па, децата го кажуваат тоа.
Нели? -Благодарам за прашањето.
Земјата на шеќерната репка ќе биде добро.
Да. Слободната трговија со Кина ќе биде успешна.
Слободата на Фабан ќе се исплати. Но, да ви кажам, имајте малку гордост.
Го освоив Фабан за вас, ви дадов моќ.
Ајде! Немојте да се распаѓате на првата мала пречка на патот.
Бидете вистински луѓе. Престанете да се жалите.
Дозволете ми да ја работам мојата работа и бидете благодарни. Добро?
Добро. Извинете.
Да, не се извинувај, мило. Не те карам.
Добро, кој е на ред?
Но, прво, дали ви е забавно досега?
Да. -Да? Добро.
Ајде, следното. Ајде.
Кога ќе пораснам, сакам да бидам доктор како Вас и...
Извини, ебан коњ?
За тоа се работи.
Коњ. Тоа е апсурдно. Коњите се плашат. Такви се.
О, не, можеби јас бев таа што му кажа на коњот да ја клоцне жената.
Клип-клоп, клип-клоп. Клоц! Да, секако!
Ајде, сите обвинете ме. За сѐ сум јас крива.
Извини, ама ако си џиновска бремена туна, не присуствувај на владин протест!
Гледате? Баш ова го сакаат Американците.
Сакаат страв и немири
бидејќи буџетот за одбрана им зависи од тоа.
А сите вие тукутака им го давате тоа.
И Кеплингер, марксистички стаорец што крои планови пак да се збогати на ваш грб!
Се крие во својата палата, обидувајќи се да нѐ поткопа.
Прави заговори и става мувла во нашите ѕидови!
Се обидува сите да нѐ отруе!
Извинете.
Извини, мило. Рече дека сакаш да бидеш... Сакаш да бидеш доктор?
Некој да ѝ даде шамиче? -Медицинската професија...
Доволно видовме. -...нуди прекрасни можности за младите денес.
Но, мама и тато ќе треба да ти купат доста комплети.
Да, мора да е студениот, сув воздух.
Што?! Студен?! -Жешкиот, се разбира. Жешкиот воздух.
Си се мрднал?! Тргни ми се!
Добро.
Слушај, не се лутам. Но, таму беше многу суво.
За тоа служи мерачот на влага. Тоа е твоја работа, да?
Да. -И, ти кажав за здивот, памтиш?
Не се лутам, но воздухот беше премногу сув, а здивот ти корне.
Лекарите од палатата велат дека инцидентот бил брзо разрешен,
но и покрај кратката медицинска несреќа,
се вели дека присутните биле воодушевени од настапот на канцеларката
кој вклучуваше дури и жестока осуда на странските критичари и снабдувачи...
Канцеларке.
Не, не, не. Не станувај. Седни, седни. Те молам.
Извини, помина доста време. Бев апсолутно зафатена.
Да, се сеќавам како знае да биде. Знаеш.
Лапсанг? -Фала, не.
Никогаш не сум сакала топла мочка.
Добро си? -Да, да, да.
Енормно добро. -Прекрасно. Браво.
А ти? Сè уште се грижиш за изгледот, гледам.
Твоето стрниште и замрсената дисидентна рамнодушност.
Му реков на Ники: “Се прашувам како е таму долу“.
И тогаш се сетив.
Сѐ додека има огледало, активен си.
Па, ако баш сакаш да знаеш, во последно време се чувствувам по малку стар и...
Малку осамен. Но, многу убаво спијам.
Сонуваш за твојот Мандела момент?
Елена. -Канцеларка.
Да.
Може да прашам зошто дојде?
Не знаеш?
Дојдов да те ебам во здрав мозок, Еди.
Добро. -Се шалам.
Дојдов да ти го смачкам лицето. -Да.
Па, ако мислиш дека ќе помогне. -Опушти се.
Уште една шега.
Па...
Те слушав на радио, твојот нов лут став кон Западот.
Ми беше забавна иронијата, прилично основна.
Те заскокотка? -На крајот на краиштата,
на нашите американски пријатели не им беше гајле за мојот анти-империјален чалам.
Те претпочитаа тебе, нивниот безбеден пар цицки.
Сите знаеме дека им се наведнуваш за секој чек што ќе падне.
Е па, толку од тоа. Ги избркав.
Вистина? -За чесните, работни луѓе.
Твојот стар дрвен коњ. -Да, да. Точно.
Чесните работници. Како твојот горила.
Насилниците како него баш те палат, нели?
Не, тој...
ништо не ми значеше. -Но, навистина знаеш како со глупаци.
Те голтаат. -А тебе те исплукуваат.
Касапите. Е, баш ти ги голтаат срањата.
Ти, стар дрт паун, со твојата жизнерадосна книга и твојот лапсанг,
што дрдориш за твоите левичарски дисертации.
Е не, може требаше да бидам заебан во главата како тебе.
Нездравите луѓе навистина сакаат нездрави луѓе, нели?
Што да правам, јас сум интересна, а ти не си.
Се раѓаат во болка,
а ти нивната болка ја претвораш во гнев кој го користиш како твоја ластегарка.
Брилијантно!
Но сега тие ја вртат ластегарката кон тебе. Нели, Елена?
А ти го знаеш тоа. И многу си исплашена.
И затоа си тука, глупава ебана кучка.
Добро.
Па...
Уживај во одморот, Еди.
Каде е моето семејство?
Лисабон, можеби?
Штета за коњот.
Лице и торзо. Зачувајте нешто за подоцна.
Во ред, драги мои.
Додека настапот на канцеларката наидува на признание насекаде,
дознаваме дека за време на прашањата
можеби била жртва на пулсен напад со радиофреквенција од страна на ЦИА.
Лекарите велат дека овие напади можат да предизвикаат замаеност,
раздразливост, па дури и крвавење од носот.
Иако канцеларката веќе закрепна,
медицинските експерти ќе продолжат да ја следат
велејќи дека таа нема да претрпи никакви подолгорочни последици.
Ако сакате да ги испратите вашите желби до канцеларката...
Добре дојде назад. Дојди, седни. Седни.
Да, знам. Грозно е.
Сѐ е во ред, убави гадови. Немавте избор.
Ајде да се нагостиме.
Вечерва гледам дека имаме сирење.
Таа беше тука. -Да. Да.
Праша за мене?
Не. Не.
Всушност, не е точно. Беше спомнат.
Да? -Да.
Што рекла?
Ме праша дали сум го видела нејзиниот касап.
Жалам, пријателе.
Вистина е.
Касап сум. -Не, не, не си.
Не. Не си. -Да, сум. Сум.
Ги повреди луѓето, но...
што те натерала да правиш после тоа, да? Да повредуваш уште луѓе.
Заќути. -Повредуваше луѓе
затоа што сакаше таа да те сака.
И ме сакаше.
Мој совет.
Откажи се од борбата. Само спушти ја торбата.
Пушти ја да си оди како јас што направив. Да?
Еби се. -Добро. Добро.
Уште не си ја прочитал мојата книга, претпоставувам. -Се разбира не.
Ниту страница? -Не.
Добар човек. Да.
Рандевуата отсекогаш биле свети.
Тоа е единствената ноќ кога можеме да се фокусираме на она што е вистински важно:
Семејството. -Семејството.
Кажи “птичка“. -Птичка.
Птичка. Фино, готово. Добро.
Надвор. Губете се.
Ники, да бев бремена, не би одела на протест.
Мислам, сѐ може да се случи.
Знаеш, може да паднам на земја или дури и да ме клоцне ебан коњ.
Знаеш, мора да го заштитиш бебето по секоја цена, нели?
Ники?
Ги губам.
Моите луѓе.
Затоа што ги држиш на дистанца.
Што? Не е точно. -Точно е.
Што знаеш, пак, ти?
Престани да бидеш толку детинеста, Лени.
Аман, ебате! Протестите се реални.
Кина остави половина Вестгејт без работа. А ти го знаеш тоа.
Мора да одиш и да ги видиш твоите луѓе. Оди таму каде што живеат.
О, не, не. Не го правам тоа. Не. Апсолутно не.
Ќе бидам со тебе цело време. -Нема.
И ќе ти ги носиме лековите. -Апсолутно не.
Ќе биде како никогаш да не си ја напуштила палатата.
Не, реков дека не можам! -Мораш, Лени!
И можеш.
Верувај ми, можеш.
Што ќе се случи?
Гледај, ќе одиме во посраното село
и ќе се насмевнеш со твојата убава насмевка
и ќе ги кажеш твоите убави зборови и ќе ги израдуваш кутрите копилиња.
А потоа, ќе се вратиме дома.
Да?
Жешко.
Жешко, жешко, жешко. -Точно.
Дијазепам, епинефрин. -Не, ќе одам. Можам.
Ништо не може да те повреди, во ред?
Ники, требаше да земеме повеќе вакви вентилаторчиња.
А ова е Б12. Благодарам, Рејчел. Тргаме.
Канцеларката Вернам денеска лично ќе се сретне со претставници
од синдикатот на производители на шеќерна репка во Вестгејт
да одговори на загриженоста на демонстрантите.
Што сакаме? -Работни места за Вестгејт!
Кога? -Сега!
Изворите велат дека канцеларката се надева да донесе крај на насилството и немирите
на неодамнешните демонстрации
и да најде плоден и исцелувачки дијалог со нашите работници на шеќерна репка.
Меѓу темите што треба да се разговараат
се стратегии за ограничување на кинеската конкуренција во трговијата со шеќер.
Канцеларката се радува што повторно ќе биде меѓу луѓето од Вестгејт
кои долго ги смета за срцето и душата на работничката класа на нашиот народ.
Извини.
Мислев дека можеби е полесно да се сретнеме кај мене.
Како што можеш да видиш, прилегнав.
О, кутрите Том и Вин.
Не сте виновни, пријатели мои. Никогаш не е ваша вина.
Да не ја слушна веста, случајно? -Да. Таа губи.
Да. Се состанува со синдикатот на шеќерна репка во Вестгејт.
Доволно очајна за да излезе од нејзиниот меур.
А тоа, Херберт, ми навестува...
Благодарам, пријателе. Еве, седни на столот.
Тоа ми навестува...
крај на играта.
Мислам дека е крај. Мислам дека таа е готова.
Но сè уште сме заробеници на нејзините каприци.
Може да умреме со нејзиниот режим. Но, ако преживееме, ни треба план.
Ние? -О, да. Ние. Заедно.
Јас, со моето искуство во Канцеларијата, а ти со твојата...
способност да допреш до масите.
И твојата визија. -Да.
Што би правеле? -Сè. Во целост.
Сѐ враќаме? -Да.
Фарми, фабрики? -Да.
Земјишни реформи? -Реков, сѐ ќе направиме, Херберт.
И ќе ги држиме Американците подалеку? -Да, секако.
Што е? -Ќе ги држиме, да.
Мислам, очигледно, ќе мора прво некако да ги укинеме санкциите
и да ги стабилизираме пазарите за да избегнеме целосна катастрофа,
но после тоа, да. Да, не ја вклучуваме Америка.
Зборуваш премногу зборови. -Можам.
Ајде, ѕирни ми во душата. Немам причина да те лажам, Херберт.
А што ќе биде со неа?
Што со неа? -Што ќе ѝ се случи?
Навистина не знам зошто ти е гајле, со оглед на тоа како се однесуваше со тебе.
Но, ќе добие фер судење.
Така народот може да види каква е, што направила.
Дека јас цело време ја чувствував нивната болка, а не таа.
А потоа... ќе си го добие тоа што го заслужува.
И конечно ќе ја нема.
Да?
АГНЕС И ОСКАР, НИЕ СМЕ АМЕРИКАНЦИ
ВИСТИНСКИ СМЕ, МОЖЕМЕ ДА ПОМОГНЕМЕ ВЕ МОЛИМЕ, ЗБОРУВАЈТЕ СО НАС
СЛУШАМ.
Каков е тој мирис?
Боже. Смрди на свинска мочка.
Мора да сме во Вестгејт. -Сакаш малку миризливо масло?
Да, те молам.
Благодарам. Благодарам, љубов моја.
Извини, ама климата во колава не работи толку добро како во палатата.
Пуштена е на најјако, Ники. -Така ли?
Во ред е. Веќе ми дијагностицира перименопауза, докторе.
Да, претпоставувам дека е така.
Каква риба сум, а?
Точно е 13.00 часот. Да ѝ се придружиме на нашата канцеларка.
Сакам да го чујам моето обраќање.
Може малку погласно радиото, ве молам? -Погласно!
Пријатели мои...
Сакани мои.
О, колку копнеам повторно да бидам со вас.
Да најдам одговор на мистеријата, што стана со нашата љубов?
Ја оставивме да замине.
Немилосрдни умови, кои се оттурнуваат еден со друг.
Со вжештена глава.
А сакаме да бидеме споени заедно,
како бебе и мајка, кожа на кожа.
ВЕСТГЕЈТ
И затоа, ве замолувам,
не исклучувајте ме.
Дозволете ми повторно да влезам.
Изгледаат среќни што те гледаат.
Тој изгледа среќен. -Не, среќен е
зашто сите знаат дека јас дојдов кај него.
Диши длабоко.
Гледај да не вдишуваш премногу.
Госпоѓо канцелар.
Сајлас Ганц, претседател на синдикатот на шеќерна репка.
Голема чест е што дојдовте. -Ве молам.
Секогаш се радувам кога сум меѓу вас од Вестгејт.
Здраво, Вестгејт!
Здраво. Николас Вернам. -Задоволство ми е што сум тука.
Првата фаза е, всушност, миење на шеќерните репки,
потоа ги сечеме на резанки. Ќе Ви го покажам тоа во следната фаза.
Мирисот е од содржаната вода која се извлекува од шеќерните репки.
Мириса како на кучешки измет. -Да.
Искрено, сите сме навикнати на мирисот.
Она што не мириса на кучешки измет ни мириса ужасно.
Триста илјади хектари култура на шеќерна репка
од кои продаваме нешто повеќе од четири милиони тони рафиниран шеќер.
Барем тоа е нашата вообичаена квота.
Но ако Кина и натаму го преплавува пазарот,
целата фабрика ќе се затвори до Божиќ.
Ако сега има кинески шеќер во продавниците тој е речиси половина поевтин од нашиот,
Се разбира, луѓето ќе го купат кинескиот. -Точно. Секако.
Не сме глупави.
Не. -Но, ако фабриката се затвори,
не знам ништо друго да правам. Ова е тоа.
Освен ако не вработуваат во Гуангжу. -Ве молам.
Ако смеам?
Да?
Пред да продолжам, би сакала да кажам нешто.
Го изразувам моето најдлабоко сочувство за кутрата жена и дете
кои настрадаа во протестите и...
би сакала да им оддадеме почит со едноминутно молчење.
СИНДИКАТ НА ШЕЌЕРНАТА РЕПКА
Сега ќе започнам серија патувања низ целата земја за да ве сослушам
и да нема понатамошно крвопролевање.
Освен тоа, ќе работиме на скратување на кинескиот увоз на шеќер во продавниците.
Ќе се направат реформи за заштита на правата на нашите работници.
Вестгејт повторно ќе се издигне.
Да. Да.
Канцеларке Вернам, нешто од нас. Еден мал подарок.
Шеќерна репка за градината на палатата.
Многу Ви благодариме за денешниот разговор. Многу разумно.
Знаевме дека конечно ќе сфатите. -Секако.
Тргни ми го тоа ебано смрдливо,
из'ртено посрано растение подалеку од моето лице, Ники!
Викнете ми го г-н Ласкин.
Да? -Ние ќе зборуваме.
Преправајте се дека е семеен повик.
И онака не сте под надзор таму каде што сте.
Добро.
Режимот на канцеларката Вернам ќе биде соборен.
Можеби не утре, но ќе се случи.
Ако останете во палатата, Вие и Вашиот син ќе бидете заробени.
Мора да излезете.
Навистина можете да ни помогнете? -Да.
Имаме контакти кои можат да Ви помогнат. -Слушам.
Сè што ни треба од Вас е информација за внатрешниот круг.
Нивните секојдневни шеми, што јадат, со кого зборуваат,
каде одат ноќе. Навики, движење.
Но, за сето тоа ќе разговараме подоцна.
Сега е најважно да Ве извлечеме Вас и Вашиот син.
Господине, не знам кој сте. -Молам?
Не знам кој сте.
Јас сум лојална на мојата канцеларка.
Ти си демон. Веќе не ми се јавувај. -Слушај...
Што се случи со нашата љубов?
Ја оставивме да замине.
Немилосрдни умови.
Вжештени глави.
Не исклучувајте ме, сакани мои.
Господине Ласкин.
Открив докази за длабоко вознемирувачки заговор.
Би сакала да испратиш вооружени безбедносни сили
до канцелариите на синдикатот во Вестгејт, веднаш.
Дозволете ми повторно да влезам.
Госпоѓо, дали велите дека би сакале да откриеме докази
за вознемирувачки заговор?
Не, ти го велиш тоа. Не јас.
Значи, не велите да подметнеме оружје и пари во канцеларијата на синдикатот.
Не, ти го рече тоа. Твои зборови, не мои.
Сакам да ве почувствувам дека ме чувствувате.
Госпоѓо, ако го направите ова, протестот само ќе се прошири.
Г-не Ласкин, зошто не одиш да ја заштитиш нашата земја на тој многу посебен начин
кој само ти го знаеш?
Ве молам, ве молам.
Сакам конечно да се случи.
Бидејќи...
Сонувам да те ебам.
Ебате!
Ебате.
Херберт.
Не можам да спијам.
Па, чекај да... -Не, не, не. Не сакам да спијам.
Не?
Откако те запознав...
кога и да спијам,
една минута, пет минути, еден час...
нема ништо.
Разбираш? Празно е.
Нема сон. Нема ништо.
Добро.
Па, што сакаш да кажеш?
Како да сум мртов во земја.
Херберт, навистина те разбирам.
Да? -Да, баш тоа го прави таа.
Мислам...
Го изгладнува мозокот од кислород, од информации.
Секаков вид социјална реалност.
Ете, тоа го прави. -Што зборуваш, ебате?
Добро, добро. Нестрплив си.
Нестрплив си за промени, разбирам. Сите сме.
Не, погледни ме.
Не те сакам.
Не мора да ме сакаш. -Да, морам.
Морам да те сакам. И би те сакал.
Погледни ме.
Но не те сакам.
Секогаш е исто со вас, луѓе, нели?
Сега те гледам.
Одбиваш да го избереш она што е најдобро за тебе, нели?
Те гледам.
Не можам да ти помогнам, Херберт, зашто не сакаш помош.
Ти и твојата ебана книга.
Можеби ако ја прочиташ, ќе научиш нешто.
Но вие, луѓе, нејќете да научите ништо. Не сакате да си помогнете,
туку само сакате да си живеете во чувствата.
Вие само го сакате сонот.
Не. Неа ја сакам.
Да. Да, касапу.
Па, сигурно ѝ го привлече вниманието.
Ајде. Одиме.
По доверливите разузнавачки информации од локалната и централната полиција,
државната безбедност неделава откри заговор од застрашувачки размери
во националниот синдикат на одгледувачи на шеќерна репка.
Големи залихи оружје, како и значителни резерви американска валута,
беа откриени во канцеларијата на претседателот на синдикатот, Сајлас Ганц,
за време на целна рација доцна синоќа.
Како одговор, канцеларката објави:
“Целото протестно движење на Вестгејт
со месеци работи во тајност со американското разузнавање
во обид да ја сруши и собори мојата работа како канцелар.“
Вернам надвор!
Како што ветија радикалите во Вестгејт дека ќе се одмаздат за апсењето на Ганц,
воени извори предупредуваат на долготрајна борба
против вооружените бунтовници кои се настроени за уништување.
Вернам надвор!
Сега ќе станува сѐ повеќе и повеќе насилно.
Да се надеваме.
Напаѓање мирни демонстранти ме прави чудовиште.
Борба против вооружени бунтовници ме прави заштитник.
Агнес. -Да, госпоѓо.
Треба да осмислиме нови протоколи. -Како што ќе речете, госпоѓо.
Нема западна електроника во палатата. Сѐ да е кинеско.
Жителите на палатата остануваат во палатата,
како и ти и Оскар. Ги затвораме сите врати.
Што ако има итен случај со Оскар, госпоѓо?
Ова е итен случај. Зар не слушаш, ебате?
Може да се случи граѓанска војна.
Оскар останува со мене цело време.
Моето семејство сега е изложено на ризик од атентат.
Да, госпоѓо.
Ќе биде во ред, Агнес. -Да, госпоѓо.
Не ми веруваш?
Сакам да те ебам.
Не престанувај, не. Продолжи.
Ајде. -Лени.
Не, не гледај. Не гледај.
Наваму.
Дојди со нас.
Лени.
...да го направиме она што е потребно овде зависи од вас.
Што ќе правите во битката што нѐ очекува за да го одржиме нашиот начин на живот?
Да ја докажете вашата љубов?
Според зборовите на нашата канцеларка, само љубовта може да нѐ спаси.
Без љубов сме загубени, засекогаш. -Да! Да!
Превод: Sandra Avrosievska