vier maanden later
Dan de buitenlandse berichten over het uitstel van de bouw...
van kobaltraffinaderijen door onze nieuwe Chinese partners.
Vertegenwoordigers van Bartos Corporation zeggen dat dat niet klopt.
Ze zeggen dat het werk in de raffinaderijen goed vordert...
en dat niemand moet twijfelen aan China's toewijding aan onze toekomst.
Het is 13.00 uur. Laten we naar onze kanselier gaan.
Goedemiddag.
Ik zegen jullie allemaal in deze tijd van grote uitdagingen en kansen.
Ondanks ongeloofwaardige berichten...
was de hereniging van Faban een doorslaand succes.
Er is geen onrust. Er zijn geen guerrilla's.
Er is alleen onze liefde die opnieuw opbloeit.
En toch proberen het Amerikaanse beest en z'n satellietstaten ons te wurgen...
maar triviale sancties falen altijd, want onze liefde kan niet worden bestraft.
Zet uit.
Onze vijanden weten dat het goed met ons gaat.
Onze economie is sterk. Onze arbeiders zijn gelukkig.
Onze vijanden weten dat.
Ze liegen en zeggen dat we ploeteren. -Wat heb jij toch?
Waarom slaap je niet?
Zet uit. -Dat mag niet, slachter.
De radio blijft de hele dag aan. Dat zijn de regels.
Zet hem uit. -Jezus, hou je kop.
...maar ik buig voor niemand.
Iedereen die mij of m'n land durft te beledigen zal m'n woede voelen...
en zal nooit vergeven worden.
Het is 13.00 uur.
Laten we naar onze kanselier gaan.
Het is 13.00 uur.
Tijd voor de dagelijkse toespraak van kanselier Vernham.
Er wordt een gemene leugen verspreid...
dat onze vrijhandelsdeal met China de suikerindustrie heeft geschaad.
Dat de winkels zijn overspoeld met goedkope Chinese suiker...
waardoor onze telers moeilijk kunnen concurreren.
Een gemene leugen.
Geloof de leugens niet. De suikerbietenindustrie is sterk.
Onze suikerproducenten in Westgate zijn blij.
Uitschot uit Westgate.
De zogenaamde demonstraties zijn goedkope Amerikaanse toneelstukjes.
Laat jullie niet misleiden door lompe mensen.
Streef ernaar een aangename geest te hebben.
Wie is er echt verantwoordelijk voor de problemen van lokale bedrijven...
en de berichten over onrust in Westgate? Dat zal ik je zeggen: Keplinger.
De verachtelijke radicaal.
Hij werkt met de wereldwijde elite om al ons werk kapot te maken.
Ik heb een simpele boodschap voor onze tegenstanders.
Je droomt ervan dat je me neukt. Ik droom niet dat ik jou neuk.
Hou je kop. -Jij droomt dat je me neukt.
Ik droom niet dat ik jou neuk.
Ga gewoon slapen. -Het is nu al een week, idioot.
Je droomt ervan dat je me neukt. Ik droom niet dat ik jou neuk.
Het is 13.00 uur. Laten we naar onze kanselier gaan.
Wat is het heet. Jeetje, wat heet.
Wat koud. Wat is het hier koud, zeg.
Wat heb jij nou aan? Trek dat uit.
Verbrand het. Als vuur nog bestaat bij deze temperatuur.
Ging het vannacht beter?
Het is alsof ik wakker lig in een kamelenreet. Voel je het niet?
Natuurlijk wel. Het is bijna net zo erg in mijn deel van de wereld.
Dat is te heet. -Arme Lenny.
Ik zal een hartig woordje spreken met iemand van voorzieningen.
Als ik niet kan slapen, stel ik me voor dat een dokter m'n hoofd opensnijdt...
en m'n hersenen eruit haalt...
en dat alle gedachten die me wakker hielden...
m'n pijn en verlangens verdwenen zijn. Dan ben ik zo vertrokken.
Ik wil niet denken aan m'n eigen lobotomie.
Natuurlijk. Het is maar een suggestie. -Hij ruikt naar mest vandaag.
Goedemorgen, lieverd. -Morgen, schat.
Zullen we een pepermuntje nemen? Brave jongen.
Oven.
Het is net een oven. God, het is hier nog erger, Nicky.
De jongen slaapt nu bij de kanselier. Dat vind ik zorgwekkend.
Ik denk dat er dringendere zaken zijn. Zoals het einde van onze economie.
Ik ben net zo bezorgd als jij.
M'n zoons aanmelding voor Princeton. M'n iPhone-account.
Het tweede huis in Miami. Het is allemaal naar de klote.
Ik leef als de hond van een zigeuner.
En toch was je voorstander van het avontuur in de Faban Corridor.
Je zei: Kom maar op met die sancties.
Nee. Ik steun haar beleid nog steeds. Dat weet je, maar...
Maar wat?
Wil je op vakantie zonder de sharia-wetgeving?
Doe je jas uit. Straks ziet ze je.
Het nummer, schat. Weet je nog? -34.
34.
Juist. Aan de slag. -Wacht. Kaviaar.
Lachen. Klaar.
Zet erbij: Liefde is appeltje-eitje. -Triviale sancties hongeren ons niet uit.
Ja. Dat is ook goed, nog beter zelfs.
Ik ben heel bij dat 20 van de 26 poëziecentra af zijn.
M'n portemonnee huilt, maar het is goed nieuws.
Waarom zijn het er 26?
Dat is het aantal originele exemplaren van Blakes' Songs of Innocence.
Meen je dat? Het is hier 4000 graden.
Sorry, mevrouw. Macht der gewoonte. -Ik wil ook wat.
Het is tijd voor je ontbijt.
Bied Agnes je excuses aan. Sorry, hij is de laatste tijd zo'n tiran.
En Agnes? -Ja, mevrouw?
Z'n adem ruikt naar uitwerpselen. Is dat jou ook opgevallen?
Eigenlijk niet, mevrouw.
Laten we daar samen aan werken. En Agnes?
Hoe gaat het met hem?
Ik heb het nog niet gevraagd vandaag.
Maar slaapt hij wel?
Een beetje. Ja, mevrouw. Hij doet z'n best.
Dat is fijn. Hij leeft dus nog.
Mooi zo.
En Agnes, haal nog wat airco's. -Natuurlijk, mevrouw.
Zelfs als de demonstraties in Westgate echt zijn, wat niet zo is...
wat hebben onze suikerbietenarbeiders dan te klagen?
China is onze vriend.
Lekker geslapen, slachter?
Denk aan alle manieren waarop China in onze toekomst investeert.
Infrastructuur, wegen, onze leuke nieuwe kobaltraffinaderijen.
Al die samenwerkingen zullen binnenkort hun vruchten afwerpen.
Iedereen die iets anders zegt, is van de Amerikaanse inlichtingendienst...
of is een domme aanhanger van Keplinger die droomt van m'n ondergang.
Die ondergang komt er niet.
Stomme radio. Liefs, Ed.
Onze liefde is te sterk.
Niemand kan ooit tussen ons in komen.
Ik zeg niks over het paard. -We moeten het wel vertellen.
Doe jij het dan. Dit is jouw taak.
Ik ben minister van Communicatie, niet de baas van Zwepen en Hoofdtuigjes.
Wat is het hier toch koud.
Ik zou m'n familie vermoorden voor een sjaal.
Ik zou hun kelen doorsnijden.
Kijk eens aan.
Dit is iets nieuws.
Goedemorgen. Mag ik eerst iets zeggen?
Ik wil jullie bezorgde gezichten niet zien.
Jullie moeten beter worden in normaal doen.
Als jullie niet normaal doen, voelt het alsof ik niet normaal ben.
Dat is niet goed voor deze kamer.
Dat hoort bij losers en ik vind het maar niks.
Daarom vertrouw ik jullie niet en wil ik jullie dood hebben.
Dus wees gewoon beter in normaal doen. Goed, laten we beginnen.
De buitenlandse tegenstanders blijven doen wat ze kunnen...
ondanks gewapende interventie, om ons te straffen voor de Faban Corridor.
Bevriezen van tegoeden, een reisverbod, het aanmoedigen van overlopen.
Ik noem het schijnheilige sancties. -Ja, maar wat zit er onder de update?
De markt zou stabiel worden na de deal met China.
De vrije handel moet geld opleveren, niet ons uitputten.
De vrije handel met China werkt nog niet zo goed als gehoopt.
Uit de demonstraties blijkt dat goedkope import onze industrie heeft geschaad.
Die suikerbietenonzin boeit me niet. Vertel me over de kobaltraffinaderijen.
China zou onze raffinaderijen moderniseren en de economie op gang helpen.
Wanneer levert het wat op en gaan we wat verdienen?
Binnenkort, mevrouw. Dat hopen we...
maar de Chinese aannemers hebben problemen met de techniek.
Wat een verrassing. Ik kan niet eeuwig wachten.
Nu er nog drie suikerbietenfabrieken gaan sluiten...
lopen de demonstraties in Westgate uit de hand.
We moeten de beeldvorming verbeteren.
Mevrouw, kunnen we u spreken over een incident van gisteren?
Er was een situatie met een paard.
Ik verheug me op de volgende zin.
Een agent te paard was bij 'n demonstratie van suikerbietenarbeiders in Westgate...
en z'n paard schrok.
Het was de schuld van de menigte. -Het paard bokte en schopte een vrouw.
In haar buik.
De vrouw was zwanger. -Het was een soort ongeplande abortus.
Vrij laat in de zwangerschap. -Juist. En de vrouw?
Spijtig genoeg is ze heengegaan.
Waarom vertellen jullie me dit?
We zien dat het een soort strijdkreet is geworden...
onder met name de ontevreden bevolking van Westgate.
Die stomme mensen uit Westgate en hun idiote emotionele behoeften.
Het zijn net kinderen. -Ja, daar ben ik het mee eens.
Toch lijkt het me verstandig om te praten met de mensen uit Westgate.
Gezien de situatie met de foetus misschien iets met kinderen?
Prima. Een vragenuurtje met kinderen uit Westgate in het paleis.
Puur ter informatie. Ik help ze niet omgaan met hun gevoelens.
God, wat is het hier heet. Wie heeft het nog meer zo warm?
Je situatie is onhoudbaar, maar er is een uitweg voor je.
Wat gebeurt er? -Kom mee, slachter.
Naar links.
Waar gaan we heen? -Als je iets probeert...
schieten we je neer. -Ze zou nooit...
Ze geeft geen reet om je.
Naar links.
Ik ben Ed.
Keplinger. Wat doe jij hier? -Ik woon hier.
Niet waar. -Ik weet zeker van wel.
Nee, je woont ergens op het platteland.
Is dat zo? Nou, het lijkt er niet op.
Nee. Ik heb je gezien.
Je leeft in schaamte in het noorden in een groot huis.
Dat weten we allemaal. Iedereen heeft je gezien.
Dat is de magie van film, vrees ik.
Ze slepen me zo nu en dan beleefd van m'n cel naar een landhuis...
om een verhaaltje voor jullie op te nemen.
Je bent een vuile leugenaar.
Ik snap dat het verwarrend is na wat ze jullie heeft verteld.
Nee, jij probeerde ons te ruïneren toen je kanselier was.
Jij en je rijke linkse vrienden die deals sloten.
Ik heb een tip voor je. Als gevangenen onder elkaar:
Alles wat je daarboven voor waar aanneemt...
terwijl je vrij lucht kunt inademen, is een wolk.
Je laat hem gewoon voorbijgaan.
Mag ik...
Tom, de sleutel.
Bedankt. Jij komt toch uit het land van de bieten?
M'n moeder kwam uit Westgate.
Kijk eens aan.
Let niet op Tom en Vin. Ze zijn heel aardig...
en hebben het ver geschopt, vooral Vin.
Hebben zij me je boek gegeven? -Je hebt het toch niet gelezen, hè?
Nee. -Dat mag ik hopen.
De muffe wind van een oude links denkende.
Waarom staan we nog? Laten we gaan zitten.
Alsjeblieft.
Rustig aan, Vin.
Wat is dit?
M'n cel is een beetje krap. Tom en Vin brengen me soms hierheen...
voor een nachtelijk feestmaal.
We roken wat, drinken een paar borrels, eten wat worst. Het is ons geheimpje.
Ons geheimpje.
Ze behandelt je wel goed, hè?
Het is prima. Ik heb geen rekeningen te vereffenen.
Ik heb een punt bereikt waarop ik eerlijk gezegd...
medelijden met haar heb. -Nee. Hou je bek.
Let op je woorden, slachter.
Je zegt z'n naam of je komt niet bij me zitten. Begrepen?
En nu wegwezen.
Maar ik wil m'n worst nog eten. -Dat gaat niet gebeuren. Wegwezen.
Tom, m'n vriend, geef me even.
M'n excuses.
Hier beneden word je met respect behandeld.
Het kan me niet schelen wat je hebt gedaan.
Jij en ik zijn nu gelijk.
Ik ben niet beter dan jij, in veel opzichten ben ik zelfs slechter.
Hier.
Het is niet zo erg.
Niet doorslikken.
Er is een uitweg voor jullie allebei.
Amerika zal jullie zoon gezond maken.
Ik ben trouw aan m'n land.
Neem geen contact meer met me op.
Deze kant op, kinderen uit Westgate.
Degenen met vragen voor de kanselier mogen daar gaan zitten.
Deze kant op.
Zijn de kinderen doorgelicht? Zitten er geen prepuberale Trotski's bij?
De kinderen zijn gescreend. Dat verzeker ik u.
Mooi zo. Ik wil de extra kleine wurgtouwen niet erbij halen.
Ja, hopelijk is dat niet nodig.
Mevrouw, vergeet niet dat dit echte mensen uit Westgate zijn...
en u wil het live uitzenden. -Waarom zegt iedereen dat steeds?
Denk je dat ik op het podium ga schijten?
Misschien is het verstandig om een moment stilte in acht te nemen.
Ik zeg niks over het paard. -Dat hoeft ook niet.
De meeste mensen snappen wel dat het om het paard gaat.
Zeg niet steeds paard.
Zonder verder oponthoud, jongens en meisjes...
kanselier Elena Vernham.
Wat is het hier warm. M'n excuses. Goedemorgen, allemaal.
Goedemorgen, mevrouw de kanselier.
Wat lief. Goed.
Ik wil graag beginnen met...
een paar vragen. Wie gaat er eerst?
Ik... M'n moeder... Het spijt me.
Het geeft niet, lieverd. Haal maar even diep adem.
M'n moeder zegt dat we voedsel moeten rantsoeneren...
vanwege verstoringen in de productieketen. Is dat iets wat we...
Laten we onszelf niet bang maken met woorden...
als 'rantsoeneren' en 'productieketen'. Nee, we hebben een goede, sterke economie.
Met een sterke landbouw. Wees gewoon zuinig. Ik doe dat ook.
Ik consumeer minder boter en wijn. Het is goed voor me om te minderen.
Volg m'n voorbeeld en consumeer minder. Je hebt je lievelingssnoepjes nog.
Mooi zo. Wie is de volgende? Ja?
Ik woon bij m'n ouders in Westgate. -Ja, ik dacht al dat ik iets rook.
Wat jammer. Dat werkt meestal.
Nee, ik hou van de fabrieksgeur. Het ruikt naar werk.
Ik heb altijd een speciale band gehad met mensen uit Westgate. Ga door, lieverd.
M'n ouders zijn bang dat de suikerbietenfabriek gaat sluiten.
Komt het goed met ons gezien de situatie met China?
'Gezien de situatie met China?' -Dat zeggen kinderen.
Toch? -Bedankt voor je vraag.
Het komt goed met het suikerbietenland.
Ja. De vrije handel met China wordt een succes.
De vrijheid van Faban is het waard, maar wees ook een beetje trots.
Ik heb Faban voor jullie gewonnen en jullie macht gegeven. Kom op.
Stort niet meteen in bij de eerste hobbel. Wees realistisch. Hou op met klagen.
Laat me m'n werk doen en wees dankbaar. Oké?
Zeg geen sorry, schat. Ik geef je geen uitbrander.
Wie is de volgende? Hebben jullie het trouwens naar je zin?
Mooi zo. We doen er nog een. Kom op.
Als ik groot ben, wil ik dokter worden, net als jij en...
Sorry, maar een stom paard? Daar gaat dit allemaal om.
Een paard. Het is absurd. Paarden schrikken nou eenmaal.
Misschien heb ik wel gezegd dat het paard die vrouw moest schoppen.
Trippel, trappel, schop. Ja, natuurlijk.
Geef mij maar de schuld. Het was mijn schuld.
Als je een enorme, zwangere tonijn bent, ga dan niet naar een demonstratie.
Dit is precies wat de Amerikanen willen.
Ze zaaien angst en onrust omdat hun defensiebudget ervan afhangt.
En jullie spelen ze gewoon in de kaart.
En Keplinger ook. Die Marxistische rat wil weer rijk worden.
Hij verstopt zich in z'n landhuis. Ze willen ons ondermijnen.
Hij smeedt plannen en zorgt voor schimmel in onze muren.
Hij wil ons vergiftigen. Het spijt me.
Sorry, lieverd. Je zei dat je dokter wilt worden?
Geef haar een tissue. -De medische wereld...
We hebben genoeg gezien. -...heeft mooie kansen voor de jeugd...
maar mama en papa moeten wel veel spullen voor je kopen.
Ja, het komt vast door de koude, droge lucht.
Wat? Koud? -De warme lucht, natuurlijk.
Heb je crack gebruikt? Blijf van me af. Juist.
Ik ben niet boos, maar het was daar erg droog.
Daar is de vochtmeter voor. Dat is toch jouw taak?
Je adem hebben we besproken. Weet je nog?
Ik ben niet boos, maar de lucht was te droog en je adem stinkt.
Volgens de paleisartsen was het snel opgelost...
maar ondanks het medische incident waren de aanwezigen verrukt...
over het optreden, waarin de kanselier buitenlandse critici fel bekritiseerde.
Kanselier.
Nee, blijf maar zitten. Ga alsjeblieft zitten.
Sorry dat het zo lang geleden is. Ik heb het ontzettend druk.
Ik weet nog hoe het kan zijn. Je weet wel.
Lapsang? -Nee, dank je.
Ik hou niet zo van warme pis.
Gaat het wel goed met je? -Ja, hoor. Heel goed.
Wat fijn voor je.
En jij? Je behoudt je look nog steeds, zie ik.
Je stoppels en je afvallige coolheid.
Ik zei tegen Nicky: Ik vraag me af hoe het hem vergaat.
En toen herinnerde ik me iets:
Zolang je een spiegel hebt, blijf je doorgaan.
Als je het echt wilt weten, voel ik me de laatste tijd een beetje oud...
en eenzaam, maar ik slaap heel goed.
Droom je van je Mandela-moment?
Elena? -Kanselier.
Mag ik vragen waarom je hier bent?
Je weet het niet.
Ik ben hier om je kapot te neuken.
Juist. -Het is een grapje.
Ik kom je op je bek slaan.
Als je denkt dat dat zal helpen. -Rustig maar.
Dat was weer een grapje.
Nou...
ik heb je nieuwe standpunt over het Westen gehoord op de radio.
Ik ben geamuseerd door de nogal fundamentele ironie.
Vond je dat wel wat?
Onze Amerikaanse vrienden vonden m'n anti-imperiale stijl niks.
Ze hadden liever jou, hun veilige stel tieten.
We weten allemaal nog dat je voor ze bukte als ze een cheque uitschreven.
Dat is nu allemaal voorbij. Ik heb ze verbannen.
Is dat zo? -Voor de eerlijke, hardwerkende mensen.
Jouw oude stokpaardje. -Ja, inderdaad.
Eerlijke, werkende mensen. Zoals je gorilla-man.
Zulke bruten winden je op, hè?
Nee, hij was nooit belangrijk.
Maar je kunt goed overweg met halvegaren. Ze vinden je om op te vreten.
En ze spugen me ook weer uit.
De slachters zijn echt dol op je onzin.
Je bent een slappe oude pauw met je homoboek en je lapsang.
Je kraamt linkse onzin uit.
Ik had ook in m'n hoofd genaaid moeten worden, net als jij.
Gebroken mensen zijn echt dol op gebroken mensen, hè?
Ik kan er niks aan doen dat ik interessant ben en jij niet.
Ze worden met pijn geboren...
dus je verandert hun pijn in woede en maakt van hun woede je knuppel.
Het is briljant...
maar nu keert de knuppel zich tegen jou. Toch, Elena?
Dat weet je en je bent heel bang.
Daarom ben je hier, stom rotwijf.
Juist.
Nou...
geniet van je rust, Eddie.
Waar is m'n gezin?
Misschien in Lissabon?
Wat jammer van het paard.
Gezicht en torso. Bewaar wat voor later.
Oké, lieverds.
Het optreden van de kanselier wordt toegejuicht...
maar tijdens het vragenuurtje...
zou ze het slachtoffer zijn geworden van een aanval met radiogolven van de CIA.
Deze aanvallen leiden tot hersenmist, prikkelbaarheid en bloedneuzen.
Hoewel de kanselier al hersteld is...
wordt ze in de gaten gehouden door medische experts...
die zeggen dat ze waarschijnlijk geen blijvende schade zal ondervinden.
Als je de kanselier beterschap wilt wensen...
Welkom terug. Kom. Ga zitten.
Ja, ik weet het. Het is gruwelijk.
Het is al goed, lieve rotzakken.
Jullie hadden geen keus. Kom, laten we gaan eten.
Vanavond hebben we kaas.
Ze is hier geweest. -Ja.
Heeft ze naar me gevraagd?
Dat is niet helemaal waar. Ze heeft je wel genoemd.
Is dat zo? -Ja.
Wat zei ze? -Ze vroeg of ik haar slachter had gezien.
Het spijt me, vriend.
Het is waar.
Ik ben een slachter. -Nee, dat ben je niet.
Jawel. Dat ben ik wel. -Nee, dat ben je niet.
Je hebt mensen pijn gedaan, maar wat moest je daarna doen?
Nog meer mensen pijn doen. -Hou op.
Je deed mensen pijn omdat je wilde dat ze van je hield.
Ze hield ook van me.
Mijn advies:
Geef het op en laat het los. Laat haar gaan. Dat heb ik ook gedaan.
Heb je m'n boek nog niet gelezen? -Natuurlijk niet.
Geen enkele pagina? -Nee.
Goed zo.
Onze date-avondjes zijn erg belangrijk voor ons.
Dan kunnen we ons richten op wat echt belangrijk is:
Familie. -Familie.
Zeg: Cheese. -Cheese.
Cheese. Goed, dat was het weer. Rot maar weer allemaal op.
Nicky, als ik zwanger was, zou ik niet gaan demonstreren.
Er kan van alles gebeuren.
Ik kan tegen de grond worden gewerkt of worden geschopt door een paard.
Je weet toch dat je de baby koste wat kost moet beschermen?
Ik raak ze kwijt.
M'n mensen. -Omdat je ze op afstand houdt.
Niet waar. -Jawel.
Wat weet jij nou weer? -Doe niet zo kinderachtig, Lenny.
Jemig. De demonstraties zijn echt. China heeft half Westgate geruïneerd.
Dat weet jij ook.
Je moet naar je mensen toe. Ga naar hun huizen.
O nee. Dat ga ik echt niet doen.
Ik blijf de hele tijd bij je. -Ik wil niet.
We nemen je medicijnen mee. -Absoluut niet.
Het zal zijn alsof je nog in het paleis bent.
Nee, ik zei dat ik het niet kan. -Je moet dit doen, Lenny.
En je kunt het wel.
Geloof me maar.
Wat zal er gebeuren?
We rijden naar die stinkplek en jij lacht met je mooie glimlach...
en zegt je mooie woorden en maakt die arme stakkers gelukkig.
En dan gaan we weer naar huis.
Heet. -Juist.
Diazepam, epinefrine. -Nee, ik doe het wel.
Er kan hier niks gebeuren.
We hadden meer van die ventilatortjes moeten kopen.
Dat is B12. Dank je, Rachel. We gaan.
Kanselier Vernham ontmoet vandaag vertegenwoordigers...
van de suikerbietenvakbond in Westgate om te praten over de zorgen die er zijn.
Wat willen we? -Banen voor Westgate.
Wanneer willen we die? -Nu.
Volgens bronnen wil de kanselier een einde maken...
aan het geweld bij demonstraties...
en een heilzame dialoog aangaan met de suikerbietenarbeiders.
Er zal worden gesproken over strategieën...
om de Chinese concurrentie in de suikerhandel te beperken.
De kanselier kijkt ernaar uit om de mensen uit Westgate te zien.
Die zijn volgens haar het hart en de ziel van de arbeidersklasse.
Het leek me makkelijker om bij mij af te spreken.
Zoals je ziet, lig ik plat.
Die arme Tom en Vin.
Het is niet jullie schuld, vrienden. Dat is het nooit.
Heb je het nieuws gehoord? -Ja. Ze verliest.
Ja. Ze gaat naar de suikerbietenvakbond in Westgate.
Ze is wanhopig genoeg om uit haar bubbel te stappen.
En dat, Herbert, suggereert...
Bedankt, vriend. Ga maar lekker zitten. Dat beschouw ik...
als het einde.
Ik denk dat het voorbij is. Ik denk dat haar tijd erop zit.
We zitten nog steeds gevangen. Misschien sterven we hier...
maar als we het overleven, hebben we een plan nodig.
Wij? -O ja.
Wij. Samen. Ik heb ervaring als kanselier en jij...
bent van het volk.
En je hebt een visie.
Wat zouden we doen? -Alles.
Geven we het terug?
Ja. -Landbouw, fabrieken?
Ja. -Landhervorming?
We doen alles. -En we houden de Amerikanen erbuiten.
Ja, natuurlijk.
Dat doen we.
We moeten eerst de sancties op zien te heffen...
en de markten stabiliseren om een ramp te voorkomen...
maar daarna houden we Amerika erbuiten.
Je gebruikt te veel woorden. -Dat klopt...
maar ga je gang, kijk maar in m'n ziel.
Ik heb geen reden om tegen je te liegen.
En zij dan?
Wat bedoel je? -Wat gebeurt er met haar?
Ik snap niet waarom het uitmaakt na hoe ze je behandeld heeft...
maar ze krijgt een eerlijk proces.
Zodat de mensen kunnen zien wie ze is en wat ze heeft gedaan.
Dat ik al die tijd hun pijn heb gevoeld en niet zij.
Dan krijgt ze haar verdiende loon en is ze eindelijk weg.
Agnes en Oscar. We zijn Amerikanen.
We zijn echt. We kunnen helpen. Praat alsjeblieft met ons.
Ik luister.
Wat ruik ik?
Het ruikt naar de urinebuis van een varken.
We zijn vast in Westgate. -Wil je wat geurolie?
Ja, graag. Dank je wel, lieverd.
Het spijt me. De airco in deze auto werkt niet zo goed als in het paleis.
Hij draait op volle toeren, Nicky. -Echt waar?
Het geeft niet. Je hebt de perimenopauze vaker gediagnosticeerd.
Ja, dat is ook wel zo.
Je boft maar met me.
Het is 13.00 uur. Laten we naar onze kanselier gaan.
Ik wil m'n toespraak horen.
Kun je de radio harder zetten? -Harder.
M'n vrienden.
M'n lievelingen.
Ik wil zo graag weer bij jullie zijn...
om het mysterie op te lossen: Wat is er met onze liefde gebeurd?
De liefde is afgedwaald. Lompe geesten duwen elkaar weg.
Heethoofden zijn het.
Terwijl we samen willen zijn als een baby en z'n moeder, huid op huid.
Ik verzoek jullie dan ook om me niet buiten te sluiten.
Laat me weer binnen.
Ze lijken blij om je te zien.
Hij ziet er blij uit. -Nee, hij is gewoon blij...
omdat iedereen weet dat ik naar hem toe ben gekomen.
Diep inademen. Probeer niet te veel in te ademen.
Kanselier. Ik ben Silas Ganz, voorzitter van de suikerbietenvakbond.
Wat een eer dat u hierheen bent gekomen. -Het is fijn om in Westgate te zijn.
Hallo, Westgate. Wat leuk om hier te zijn.
We wassen de suikerbieten eerst en snijden ze dan in reepjes.
Dat laat ik u zo zien.
De geur komt van het water uit de suikerbieten.
Het ruikt een beetje naar een hondendrol. -Ja.
We zijn er nu zo aan gewend dat we alle andere dingen vinden stinken.
Uit 300.000 hectare aan suikerbieten...
verkopen we zo'n vier miljoen ton aan geraffineerde suiker.
Dat is ons gebruikelijke quotum...
maar als China hier blijft verkopen, zijn we tegen kerst dicht.
Als er Chinese suiker in de winkel ligt tegen de helft van onze prijs...
dan kopen mensen die natuurlijk. -Juist. Natuurlijk.
We zijn niet dom.
Maar als de fabriek dichtgaat, is er niks anders wat ik kan doen.
Tenzij ze mensen zoeken in Guangzhou. -Alsjeblieft. Mag ik?
Voor ik verder ga, wil ik iets zeggen.
Het is vreselijk dat er een vrouw en baby zijn omgekomen bij de demonstratie.
Ik wil graag een moment stilte houden om ze te herdenken.
Ik ga door het hele land luisteren naar de mensen...
om verder bloedvergieten te voorkomen.
We zullen de Chinese suikerimport naar onze winkels beperken.
Er komen hervormingen om de rechten van onze arbeiders te beschermen.
Westgate zal herrijzen.
Kanselier Vernham, dit is van ons. Het is een grappig cadeau.
Het is een suikerbiet voor de paleistuin. Bedankt voor het gesprek van vandaag.
U bent heel redelijk. We wisten dat u zou bijdraaien.
Natuurlijk.
Haal die stinkende drollenplant uit m'n gezicht, Nicky.
Haal Mr Laskin.
Ja? -Laat ons praten.
Doe alsof je met familie belt. Je wordt hier niet in de gaten gehouden.
Het regime van kanselier Vernham zal vallen.
Misschien niet morgen, maar het gebeurt.
Als je in het paleis blijft, zitten jij en je zoon gevangen.
Jullie moeten daar weg.
Kun je ons echt helpen? -Ja.
We hebben contactpersonen die jullie kunnen helpen.
Ik luister.
We hebben alleen informatie nodig over de kring van vertrouwelingen.
Hun dagelijkse routine, wat ze eten, met wie ze praten...
waar ze heen gaan. Hun gewoontes en bewegingen.
Maar dat bespreken we later.
Het belangrijkste is dat jij en je zoon weg kunnen.
Ik weet niet wie je bent. -Pardon?
Ik weet niet wie je bent.
Ik ben trouw aan m'n kanselier.
Je bent een demon. Bel me nooit meer. -Luister naar me.
Wat is er met onze liefde gebeurd? Die is afgedwaald.
Lompe geesten.
Heethoofden.
Sluit me niet buiten, lieve schat.
Mr Laskin. Ik heb bewijs gevonden van een zorgwekkende samenzwering.
Stuur onmiddellijk gewapende troepen naar de suikerbietenvakbond in Westgate.
Laat me weer binnen.
Zegt u dat we bewijs moeten verzamelen van een samenzwering?
Nee, dat zegt u. Ik niet.
Dus we hoeven geen wapens en geld bij de vakbond te verstoppen?
Nee, dat zijn uw woorden, niet de mijne.
Ik wil voelen dat je me voelt.
Als u dit doet, zal het protest zich verspreiden.
Waarom gaat u ons land niet beschermen op die speciale manier die alleen u kent?
Alsjeblieft. Ik wil dat het eindelijk gebeurt.
Want...
ik droom ervan dat ik je neuk.
Ik kan niet slapen.
Laat me...
Ik wil niet slapen.
Sinds ik je heb ontmoet...
en ik slaap, of het nou één minuut, vijf minuten of een uur is...
is er niets.
Snap je? Het is leeg. Ik droom niet. Er is niks.
Wat bedoel je daarmee?
Het is alsof ik dood in de grond lig. -Herbert, ik begrijp het wel.
Echt? -Ja, dat is wat ze doet.
Ik bedoel...
ze onttrekt de hersenen aan zuurstof, informatie...
en elke vorm van sociale realiteit. Dat is wat ze doet.
Waar heb je het in hemelsnaam over?
Je bent ongeduldig en wilt verandering. Ik snap het. Dat wil iedereen.
Nee, kijk me aan.
Ik hou niet van je.
Dat hoeft ook niet. -Jawel. Ik moet van je houden.
En dat zou ik wel willen. Kijk me aan.
Maar dat doe ik niet.
Het is ook altijd hetzelfde met jullie.
Ik zie je nu.
Je weigert te kiezen wat goed voor je is, of niet?
Ik zie je.
Ik kan je niet helpen, want dat wil je niet.
Jij en je domme boek.
Misschien leer je er iets van...
maar je wilt niets leren. Je wilt jezelf niet helpen.
Je wilt alleen in je gevoelens leven. Je wilt alleen de droom.
Nee. Ik wil haar.
Ja. Slachter.
Je hebt in ieder geval haar aandacht.
Kom op. We gaan.
Op basis van betrouwbare informatie van de lokale en centrale politie...
heeft de staatsveiligheidsdienst een schokkende samenzwering ontdekt...
bij de nationale suikerbietenvakbond.
Er zijn veel wapens en flink wat Amerikaans geld gevonden...
in het kantoor van voorzitter Silas Ganz tijdens een inval gisteravond.
De kanselier zegt er het volgende over: De hele Westgate-protestbeweging...
werkt al maanden in het geheim samen met de Amerikaanse inlichtingendienst...
om m'n kanselierschap omver te werpen.
Weg met Vernham.
Radicalen in Westgate zweren de arrestatie van Ganz te wreken.
Militaire bronnen waarschuwen voor een strijd tegen gewapende rebellen.
Weg met Vernham.
Het wordt steeds gewelddadiger. -Laten we het hopen.
Ik ben een monster als ik vreedzame demonstranten aanval.
Vechten tegen gewapende rebellen schetst me als beschermer.
Agnes? -Ja, mevrouw.
We moeten nieuwe protocollen bedenken. -Zoals u wilt.
Geen Westerse elektronica in het paleis. Alleen Chinese.
Bewoners van het paleis blijven op het terrein.
Jij en Oskar ook. Alles gaat op slot.
Wat als er een noodgeval is met Oskar? -Dit is een noodgeval. Luister je niet?
Er dreigt een burgeroorlog uit te breken.
Oskar blijft bij mij. M'n gezin kan vermoord worden.
Ja, mevrouw.
Het komt goed, Agnes. -Ja, mevrouw.
Geloof je me niet?
Ik wil je neuken.
Niet stoppen. Ga door.
Kom op. -Lenny?
Nee, niet kijken. Deze kant op.
Kom met ons mee.
...om te doen wat nodig is, is aan jullie.
Wat doen jullie in de aankomende strijd om onze leefstijl in stand te houden?
Om jullie liefde te bewijzen?
Zoals onze kanselier zegt: Alleen liefde kan ons redden.
Zonder liefde zijn we voor altijd verloren.
Ondertiteling: Judith Linssen